Amosando publicacións coa etiqueta #Álbumilustrado. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta #Álbumilustrado. Amosar todas as publicacións

mércores, 2 de maio de 2018

Unha chea de familias



Neira Cruz, Xosé A. (2008). Unha chea de familias. Ilustr. Rodrigo Chao. Vigo: Galaxia, [41 pp.]. (ISBN: 978-84-9865-104-1).

Breve descrición do formato e do contido da obra: álbum ilustrado divulgativo que expón algúns dos diferentes tipos de familias que existen. Está encadernado en cartoné, polo que as tapas son duras, e as dimensións son de 29 x 25 cm. Na cuberta e contracuberta preséntase unha ilustración conectada na que se amosan un conxunto de edificios. A obra está escrita en lingua galega. No corpo do libro, cabe destacar que hai moitos diálogos, unha breve canción e interveñen numerosos personaxes. As ilustracións son a toda páxina e dan sensación de proporción, son moi expresivas, descritivas e están realizadas en cores vivas. Acompañan en todo momento ao texto, o que facilita que o neno/a poida seguir a historia sen ningún problema.
O contido xira ao redor de Mariña, unha nena que vive con seu pai e cada domingo pregúntalle porqué a súa nai non está con eles, pero a nai de Mariña faleceu. Un día o tema vai máis aló e pregúntalle porqué ela non ten nai e os demais nenos e nenas si. O pai dille que non todos os nenos e nenas teñen nai ou pai. Para explicarllo proponlle a Mariña ir pasear polo edificio e coñecer todos os tipos de familias que existen e, de paso, coñecer aos veciños. Mariña e o seu pai percorren todo o edificio e van coñecendo familias formadas por un pai, unha nai, un fillo, unha filla e un hámster, outra cunha filla asiática que adoptaron, outra familia de orixe marroquí. Tamén se atopan cun fillo e a súa nai que é moi vella e unha parella de homes que pensan en adoptar un par de nenos. No ático coñeceron a unha familia de músicos e Mariña atopouse cun compañeiro de clase, co que foron xantar. Alí coñeceron que os pais de Xoán, o compañeiro de Mariña, estaban separados e había outro home que era o noivo da nai. Mariña con tantos exemplos de familias xa se decatara de que había moitos tipos distintos de organización familiar, pero que todas estaban unidas polo amor.

Potencialidades educativas: este álbum é unha boa ferramenta para explicar aos nenos e nenas os diversos tipos de familias que existen máis alá das tradicionais formadas por pai, nai, fillo e filla. A obra tamén axuda a tomar consciencia da diferenza que hai ao noso redor, pois a través da veciñanza coñécense diferentes tipos de relacións sociais, de convivencia e de respecto, polo tanto incídese no coñecemento da contorna na que vivimos e nos desenvolvemos. Entre as referencias ao espazo, destaca a alusión ás illas Cíes, polo que se pode traballar cos nenos e nenas o coñecemento dun espazo natural concreto, as illas que forman o Parque Natural das Illas Atlánticas: colocalas no mapa, coñecer a flora e fauna que posúen, coñecer outras similares que temos en Galicia. A obra tamén nos dá pé a traballar coa música, pois pódese aproveitar a canción que está escrita ao final do libro para cantala na clase. Unha alegría e forma de expresión dos sentimentos que contrasta con outro concepto que se sinala na obra, a depresión, enfermidade moi usual na sociedade actual que se pode explicar aos máis pequenos para que sexan conscientes das súas consecuencias.

Recursos educativos:

luns, 30 de abril de 2018

Oso quiere volar

Isern, S (2016). Oso quiere volar. Ilust. Silvia Álvarez. Madrid: Cuento de Luz SL, [33 pp.]. (ISBN:978-84-16147-44-1).

 



Breve descripción y contenido de la obra: Álbum ilustrado de tipo narrativo en lengua castellana de 23x23 cm de tapa dura. En la cubierta se puede observar a un oso con expresión de felicidad volando con unas alas confeccionadas, simulando ser las de una mariposa, de distintos colores. El animal aparece a la altura de un árbol, lo que aumenta la realidad del vuelo. Además, aparecen en las ramas del mismo dos pájaros que lo observan, que mira y dirige su vuelo hacia la derecha, invitando así a la lectura. Debajo del oso aparece el título en letras mayúsculas, donde destaca la palabra "volar" con mayor tamaño y con inicial en color rojo, distinguiéndola del color oscuro de las demás. El fondo está elaborado con un color amarillento, cálido, que recuerda a la primavera o el verano. En la contracubierta aparece la otra mitad que, al unirse con la parte restante de la cubierta, conforma una unidad entre ambas. Los colores empleados en ambas son claros para el fondo y oscuros para el árbol para destacar el colorido de las alas y mostrar la importancia que tendrán las mismas en la obra. En las guardas, aparece el oso elevado gracias a las hojas que se desprenden del árbol, con un tono grisáceo de fondo que simula el otoño. En la portada, además de aparecer nuevamente el título, se presenta al oso subido a unas rocas mirando al horizonte con gesto pensativo. Las rocas aparecen en un plano cortado que da lugar a la posibilidad de imaginar lo que hay debajo. Respecto a las ilustraciones, son de tipo figurativo, pues representan la realidad. La ilustradora emplea colores vivos, lo que proporciona a la obra una sensación alegre y muestra la naturaleza de forma agradable y atractiva, además de acentuar la ternura de la historia. Los animales están representados con rasgos humanizados, tanto en las ilustraciones como en los papeles que desempeñan. El texto aparece mayoritariamente en las páginas impares, aunque en algunos casos debido a la disposición de la ilustración, aparece también en las páginas pares.
En cuanto al argumento de la historia, Oso, el protagonista tiene el deseo de volar. Sus vecinos animales se sumergen junto a él en el camino por conseguir su sueño, ayudándolo a confeccionar unas preciosas alas de plumas de colores que han ido recopilando entre todos. Los animales también ayudan a Oso a superar su miedo a las alturas. Después de mucho entrenamiento y duro trabajo en la confección de las alas y en la superación de sus miedos, llega la primavera y Oso consigue volar.
El lenguaje que emplea la autora es sencillo y perfectamente adaptado a la edad infantil de los lectores que les permite familiarizarse con los mismos.
Oso quiere volar ha recibido la medalla de plata en los Moonbeam Children's Book Awards de Estados Unidos, en la categoría "Best Illustrator".


Potencialidades educativas: Oso quiere volar es una obra que ofrece infinitas potencialidades educativas. Su argumento permite que los pequeños lectores y lectoras descubran el significado de solidarizarse con los demás cuando necesitan ayuda para conseguir algo. Además, permite entender la importancia de perseguir los sueños y objetivos que deseamos cumplir con constancia, esfuerzo y trabajo duro, por muy imposibles que parezcan. La autora emplea la metáfora del oso que pretende volar que dificilmente podría conseguir por la ausencia natural de alas, así como los miedos e inseguridades que se apoderan de Oso y que le impiden cumplir su sueño, del mismo modo que muchas veces se apoderan de nosotros. A partir de la obra se puede trabajar la autoestima y el refuerzo del autoconcepto de los niños y niñas.
La historia también permite familiarizarse con la naturaleza, despertando empatía por los animales. En otras líneas, abre la posibilidad de conocer ciertas características de algunos de ellos, familiares para el público, tales como el pájaro carpintero y las termitas, a los que hace referencia como expertos en cortar madera, o las arañas, especialistas tejedoras, e incluyendo otros menos conocidos tales como la mofeta, lo que amplía el vocabulario y el conocimiento del campo animal. Las estaciones es otro aspecto posible a trabajar, comprobando como cambian los colores que corresponderían a cada una de ellas según avanza el proceso de elaboración de las alas y el entrenamiento de Oso. 
En definitiva, se trata de una obra muy completa que abre un sinfín de posibilidades educativas.

Recursos de interés: 

Sobre la autora:
Sobre la ilustradora:
Sobre la obra:
Otro título con valor de solidaridad en el que el personaje principal también es un oso:




luns, 23 de abril de 2018

El ratón que se comió la Luna



Horáčez, Petr (2014). El ratón que se comió la Luna. Barcelona: Juventud. [28 pp]. (ISBN: 9788426140630).

Breve descrición do formato e contido da obra: Álbum ilustrado literario de tipo narrativo e en lingua castelá, dirixido a nenos e nenas a partir de 3-4 anos. O conto ten 28 páxinas, está encardenado en cartoné e as dimensións son  28,3 x 25,6. As ilustracións son moi coloridas e algunhas páxinas están troqueladas e vese a páxina seguinte. Por exemplo, vese o rato a través do burato na madriguera.  A cuberta amosa o protagonista, con luvas e calcetíns a raias vermellas e amarelas que fan xogo coa súa cola, mirando cara a lúa. O detalle das luvas e dos calcetíns chamará a atención dos máis pequenos, e tamén as estrelas de cor verde. El ratón que se comió la Luna conta a historia dun pequeno rato o que lle encantaba ver a lúa. Parecíalle tan bonita que quería ter un pouco. Un día espertou e viu un fragmento de lúa no chan. Achegouse e o seu cheiro parecíalle tan delicioso que decidiu darlle un bocadiño. A lúa era realmente rica, polo que non puido resistir e deu outro bocadiño e outro... ata que deuse conta que non quedaba case nada. O ratonciño púxose moi triste porque a lúa nunca volvería a lucir enteira no ceo e foi a contarlle todo aos seus amigos, o coello e o toupeiro, que lle dixeron que era imposible comer a lúa. Entón volveu a ser noite e a lúa apareceu de novo enteira na cima do ceo, o que fixo que o ratonciño estivese moi feliz, pero... que comeu o ratonciño entón? O que comeu o rato era unha banana, por iso a lúa tiña un cheiro e un sabor tan delicioso. Mais o ratonciño nunca vira bananas e por iso o confundiu ca lúa.

Potencialidades educativas: Este libro conta unha historia moi divertida para os máis pequenos coa que poden entender que quizais as veces se confunden pero que sempre terán ós seus maiores para axudarlles (neste caso, os amigos do ratonciño, maiores ca él). Os máis pequenos pronto se darán conta do malentendido da historia e isto faralles moita graza. Tamén podemos traballar onde está situada a lúa e os cambios que sofre, para que entendan que nunca a poderán tocar e que o seu tamaño vai variando.

Recursos en liña de interese: 
Conto en español https://www.youtube.com/watch?v=9hSfYHc7WFc (consultado 22/04/2018) 
Conto interpretado por familias enREDadas https://www.youtube.com/watch?v=ZRBmpjiiB7E (consultado 22/04/2018)
Corto adaptado ao conto "El ratón que se comió la luna" de Karin Fulco. Traballo realizado para a Cátedra Linguaxe Visual 3, Facultade de Belas Artes, UNLP. https://www.youtube.com/watch?v=clHQL1EglKw (consultado 22/04/2018)

domingo, 22 de abril de 2018

El jardín curioso



Brown, Peter (2010). El jardín curioso. Ilust. Peter Brown, trad. Mireia Albert Varela. Barcelona: Takatuka, [36pp.]. (ISBN: 978- 84-92696-25-3)

Breve descrición do formato e contido: álbum ilustrado formado por 34 páxinas de tapas duras dun tamaño de 21x28cm. Na cuberta aparece a personaxe principal, un neno sentado na cima dunha árbore mentras lee un libro, e ten ao lado unha regadeira. Móstrase unha especie de xardín con árbores que teñen forma de paxariños e bolboretas. Na contracuberta vese a imaxe do neno camiñando por unha beirarrúa cunha carretilla na que leva a regadeira, o libro e outras ferramentas. Ademais aparece unha frase que pon: Un niño en busca de un mundo más verde… avanzando de jardín en jardín, facendo con esta, unha pequena síntese do que trata o conto. No interior do libro vaise narrando en cada páxina a historia e ao carón vai aparecendo a ilustración da situación que se está a describir. As imaxes son moi coloridas e están cheas de detalles polo que fai que sexa un conto visualmente atractivo para os nenos.
Cóntase a historia de Liam, un neno que vivía nunha cidade que non tiña nin xardíns, nin árbores nin plantas. Case todos os habitantes pasaban a maior parte do tempo encerrados nas casas polo que era unha cidade moi triste. Pero Liam era diferente, a él gustáballe estar fóra da casa fixese o tempo que fixese. Un día que estaba de paseo por xunto a antiga liña do tren topou unhas escaleiras escuras que daban as vías. Acercouse alí e encontrou plantas e flores que estaban xa marchitas. Liam non era xardineiro pero quixo axudarlles, polo que, a mañá seguinte volveu para poñerse mans a obra. Ao principio non se lle ía dando moi ben o tema da xardineria, de feito o primeiro día as plantas estiveron a piques de morrer afogadas, pero estas foron esperando con paciencia a que o neno fose adquirindo unha maior experiencia. Co paso das semanas, Liam empezou a sentirse un fantástico xardineiro e o xardín comezou a ter vida propia expandíndose por toda a cidade e cambiando todo por donde pasaba, aparecendo así unha nova natureza chea de  xardíns, plantas, flores, etc.

Potencialidades educativas: a obra está recomendada para nenos maiores de cinco anos. Con ela podemos traballar aspectos educativos sobre a natureza, así pois, serve para concienciar aos máis pequenos sobre a importancia que ten o cuidando desta, e dicir, o noso entorno en xeral.  Un libro educativo que permite facerlles ver a necesidade de manter e cuidar o noso ambiente. Deste xeito, con este conto intentarase fomentar nos nenos valores tan importantes como o respeto e a sensibilidade ante a natureza.

Recursos en liña:







Un día de neve




Jack, Ezra (2013). Un día de neve. Ilustr. Ezra Jack Keats, trad. Rafa Salgueiro. Madrid: Lata de Sal, col. Vintage, [36pp.]. (ISBN: 978-84-940584-7-9)

Breve descrición do formato e contido da obra: álbum ilustrado con encadernación en cartoné, formado por 36 páxinas e tapas duras dun tamaño de 28x25 cm sen cantos redondeados. Na cuberta aparece a sombra dun neno de cor que vai deixando a súa pisada sobre a neve. Na parte dereita deixase ver a imaxe dun semáforo que fai referencia a rúa pola que vai camiñando o rapaz, e na esquerda encóntrase unha marca que indica o 50 aniversario da súa publicación, que foi cando se editou por primera vez en España. Na contracuberta vai seguindo a imaxe do chan coas pisadas da neve. Tanto a cuberta como a contracuberta están debuxadas en cores chamativas que captan así a atención do lector. No interior do conto vaise narrando a historia e ao lado van aparecendo as imaxes en forma de collage, que describen o que o autor está a contar. 
O libro conta a historia de Peter, un neno de cor que unha mañá de inverno espertou e viu por primeira vez todo nevado. Había tanta neve que apenas se deixaba ver a rúa. O neno pasou todo o día xogando, fixo un boneco, anxos, escalou unha enorme montaña de neve e escorregou por ela abaixo. Antes de ir para a casa recolleu un puñado de neve e fixo unha pelota pequena con ela para gardala no peto. Pero cando foi para a cama, buscou no peto e a bola de neve xa non estaba, polo que Peter púxose moi triste. Esa mesma noite soñou que o sol xa derretera toda a neve, pero cando se levantou deuse conta de que só fora un soño xa que aínda había moita e incluso seguía nevando. Nada máis almorzar chamou a un dos seus amigos e saíron os dous a xogar outro día máis coa neve.

Potencialidades educativas: a obra está recomendada para nenos e nenas maiores de 4 anos. Con ela pódese traballar o coñecemento do mundo que nos rodea así como o descubrimento dun mesmo, xa que como se pode observar, Peter ao ver por primeira vez na súa vida a neve ten a necesidade de explorar e coñecer o que ata ese momento para el era descoñecido. Ademais pódese traballar tamén as diferentes emocións e sensacións, xa que neste conto vemos como o protagonista pasa dende a sorpresa de ver a neve, a alegría de estar xogando con ela ou a tristeza cando pensa que esta xa se derretiu. Así pois, este conto plasma os sentimentos que pode ter un neno ante o descubrimento de sucesos que para el son novidosos. Outro aspecto moi importante que se podería  traballar con este conto sería o multiculturalismo xa que este é o primeiro libro da literatura infantil protagonizado por un neno de cor negra. Este álbum está dispoñible en dous idiomas, en inglés (versión orixinal) e en galego.

Recursos en liña:



luns, 19 de marzo de 2018

A horta de Simón






Alejandro, Rocío (2017). A horta de Simón. Ilustr. da autora, trad. Manuela Rodríguez. Pontevedra: Kalandraka, [44 pp.]. (ISBN: 978-84-8464-348-7).

Breve descrición do formato e contido da obra: este é un álbum ilustrado encadernado en cartoné con tapas duras e formado por 44 páxinas. Na cuberta aparece a personaxe principal, o coello Simón, agochado detrás dun valado; na contracuberta atopamos un fondo laranxa con cenorias. O texto aparece de maneira alterna nas páxinas pares e impares. Está formado por oracións moi curtas, que ceden o protagonismo ás ilustracións, que ocupan por completo todas as páxinas. As gammas predominantes son as laranxa, marrón e branca. A historia que se recrea é a de Simón, un coello, non moi simpático, que coa chegada da primavera se dispuxo a plantar cenorias na súa horta, a cal preparou con moito esmero. Na recollida os seus “amigos” propuxéronlle axudar e repartir os froitos, ademais de se animaren a plantar entre todos na horta leitugas, tomates, berenxenas, millo, amorodos… segundo o que máis lle gustaba a cada un deles.



Potencialidades: con este álbum pódense traballar valores como a solidariedade, a capacidade para compartir, as boas relacións de veciñanza e as vantaxes do traballo colaborativo. Tamén é unha obra moi acaída para tratar cuestións relativas á alimentación, ao cultivo dos produtos da horta e os gustos e hábitos dos diferentes protagonistas que pululan ao longo da obra. Incluso é unha ferramenta adecuada para reflexionar sobre as consecuencias das accións do ser humano sobre o medio natural.

Recursos:

Becca SJ (2018). Contacontos "A horta de Simón" - CEIP RICARDO GASSET. Revisado en https://www.youtube.com/watch?v=PLK8gjc25T0 (consultado o 07/03/2018).

Xaíme e as landras





Bowley, Tim (20005). Xaíme e as landras. Ilustr. Inés Vilpi, trad. G. Tolentino. Pontevedra:Kalandraka Editora, col.Demademora, [40 pp.]. (ISBN: 978-84-8464-532-0)

Breve descrición do formato e contido da obra:álbum ilustrado con encadernación en cartoné, que está formado por 40 páxinas e encadernado con tapas duras . Na cuberta aparece a personaxe principal, chamado Xaime xogando cunhas landras, na contracuberta segue a imaxe da cuberta e atopamos a parte inferior do corpo de Xaime acompañado do nome da colección á que este conto pertence. O texto está formado por frases moi curtas, con algunhas tipografías en letra negriña para marcar énfase nalgunhas partes do texto. As ilustracións son de tipo figurativo e nelas reflíctese como Xaime vai cambiando coa idade, un transcorrer que se reflicte tamén na contorna, pois cada vez hai máis casas. As cores empregadas son moi alegres, saturadase con predominio de azuis e amarelos. A técnica, tal como se sinala no Informe de literatura (2005), é a pintura aplicada cun estilo expresivo: trazos de ceras, esgrafiados, degradados, manchas húmidas... que contribúen a crear texturas.
 A historia xira ao redor de Xaime e o se esforzo por coidar as landras que el planta, pero sempre acontece algo, ata que ao final con esforzo e coidado consegue que a landra se converta nunha grande arbores con moita utilidade.



Potencialidades: con este álbum pódese reflexionar sobre a necesidade e a importancia do coidado ao medio natural e as consecuencias positivas e negativas que ten o noso comportamento na relación coa contorna. Ademais pódense traballar valores como a solidariedade,a honradez, a confianza no esforzo e a perseverancia. O feito de que no texto se inclúan partes iguais, que se repiten de forma reiterativa, fai posible por parte do público lector, sobre todo do público infantil, a  aprendizaxe desas repeticións, á vez que os fai partícipes da narración, interpelándoos e provocando unha maior  atención.

Recursos:
Férnandez, Águeda (2015). Vídeo de lectura Xaíme e as landras. Revisado en: https://www.youtube.com/watch?v=c7ton0H1byg 07/03/2018.
Lahuerta, Sabela (2015). KizoaMovieMaker: Xaime e as landras. Revisado en: https://www.youtube.com/watch?v=xdoxecvQ5Ac 08/03/2018 Adaptación do conto do mesmo título publicado por Kalandraka, feita polo alumnado de educación infantil da Escola Unitaria de Vide
RoigRechou, Blanca-Ana (coord.) (2006). Informe de literatura 2005, Santiago de Compostela: Universidade de Santiago de Compostela. En http://www.cirp.gal/rec2/informes/informes.html (consultado o 16/03/2018).