Amosando publicacións coa etiqueta #Natureza. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta #Natureza. Amosar todas as publicacións

luns, 23 de abril de 2018

Pepiña Maruxiña quere voar

Castro Lima, Manuel (2013), Pepiña Maruxiña quere voar, deseño Francisco Ameixeiras Sánchez, Barafunda editorial. [36 pp.] (ISBN: 9788494198502) 

Breve descrición do formato e contido da obra:  É un conto ilustrado en formato cadrado que narra a historia dunha xoaniña chamada Pepiña Maruxiña, e como, a través da súa constancia e tenacidade e as ganas de non deixar de soñar, consegue as ás que precisa para poder voar. Este conto está baseado na tradición popular de cantarlles as xoaniñas para protexelas, e tamén para que emprendan o voo, para que traian bo tempo, boas colleitas... co obxectivo de recuperar esta tradición oral. Ao longo do conto Pepiña Maruxiña emprende unha aventura polo xardín en busca das súas ás. Polo camiño coñecerá diferentes animais que a axudarán a cumprir os seus desexos de voar. Na cuberta do libro aparece a protagonista, Pepiña Maruxiña, enriba dunha folla, mirando cara un grilo que está voando. Así, pódese apreciar as ansias da xoaniña de cumprir os seus soños de voar. 

Potencialidades educativas: Nesta historia, a xoaniña persegue o seu sono, isto ensínalle os nenos e nenas a perseguir o que realmente queren e que con constancia poden conseguir os seus propósitos e a importancia de facer estos realidade. Aprenderán a valorar a disciplina de traballar tódolos días coa mente posta no logro dos seus obxectivos. Lograr as metas é unha das habilidades máis importantes que os nenos poden aprender, e canto máis cedo aprendan, máis probabilidades terán de ter resultados exitosos na vida. Unha vez que os nenos interioricen esta habilidade, poderán alcanzar máis éxito na escola e na casa. Debemos ensinarlles a que aprendan cómo lograr as súas metas e desta maneira darlles unha sensación de que son capaces de facer todo o que dexesen con esforzo e constancia. Tamén pretende espertar nos máis cativos o interese pola cultura do noso e o respecto a natureza. É moi importante que os nenos desde idades temperás, aprendan, a través dos seus pais e os seus educadores, a respetar e a valorar a natureza. O amor pola natureza levaraos a apreciar o mundo natural e a actuar en correspondencia con estos sentimentos, contribuíndo ao seu coidado. A tradición oral é un gran potencial educativo e consegue que os nenos se relacionen co contexto e lles permite interesarse polas costumes e as tradicións do seu entorno. 

Recursos de interese:
Presentación contacontos Pepiña Maruxiña quere voar. Espectáculo infantil da compañía Barafunda. https://www.youtube.com/watch?v=e1hNY-KGqRQ (consultado 23/04/2018)

El ratón que se comió la Luna



Horáčez, Petr (2014). El ratón que se comió la Luna. Barcelona: Juventud. [28 pp]. (ISBN: 9788426140630).

Breve descrición do formato e contido da obra: Álbum ilustrado literario de tipo narrativo e en lingua castelá, dirixido a nenos e nenas a partir de 3-4 anos. O conto ten 28 páxinas, está encardenado en cartoné e as dimensións son  28,3 x 25,6. As ilustracións son moi coloridas e algunhas páxinas están troqueladas e vese a páxina seguinte. Por exemplo, vese o rato a través do burato na madriguera.  A cuberta amosa o protagonista, con luvas e calcetíns a raias vermellas e amarelas que fan xogo coa súa cola, mirando cara a lúa. O detalle das luvas e dos calcetíns chamará a atención dos máis pequenos, e tamén as estrelas de cor verde. El ratón que se comió la Luna conta a historia dun pequeno rato o que lle encantaba ver a lúa. Parecíalle tan bonita que quería ter un pouco. Un día espertou e viu un fragmento de lúa no chan. Achegouse e o seu cheiro parecíalle tan delicioso que decidiu darlle un bocadiño. A lúa era realmente rica, polo que non puido resistir e deu outro bocadiño e outro... ata que deuse conta que non quedaba case nada. O ratonciño púxose moi triste porque a lúa nunca volvería a lucir enteira no ceo e foi a contarlle todo aos seus amigos, o coello e o toupeiro, que lle dixeron que era imposible comer a lúa. Entón volveu a ser noite e a lúa apareceu de novo enteira na cima do ceo, o que fixo que o ratonciño estivese moi feliz, pero... que comeu o ratonciño entón? O que comeu o rato era unha banana, por iso a lúa tiña un cheiro e un sabor tan delicioso. Mais o ratonciño nunca vira bananas e por iso o confundiu ca lúa.

Potencialidades educativas: Este libro conta unha historia moi divertida para os máis pequenos coa que poden entender que quizais as veces se confunden pero que sempre terán ós seus maiores para axudarlles (neste caso, os amigos do ratonciño, maiores ca él). Os máis pequenos pronto se darán conta do malentendido da historia e isto faralles moita graza. Tamén podemos traballar onde está situada a lúa e os cambios que sofre, para que entendan que nunca a poderán tocar e que o seu tamaño vai variando.

Recursos en liña de interese: 
Conto en español https://www.youtube.com/watch?v=9hSfYHc7WFc (consultado 22/04/2018) 
Conto interpretado por familias enREDadas https://www.youtube.com/watch?v=ZRBmpjiiB7E (consultado 22/04/2018)
Corto adaptado ao conto "El ratón que se comió la luna" de Karin Fulco. Traballo realizado para a Cátedra Linguaxe Visual 3, Facultade de Belas Artes, UNLP. https://www.youtube.com/watch?v=clHQL1EglKw (consultado 22/04/2018)

domingo, 22 de abril de 2018

El jardín curioso



Brown, Peter (2010). El jardín curioso. Ilust. Peter Brown, trad. Mireia Albert Varela. Barcelona: Takatuka, [36pp.]. (ISBN: 978- 84-92696-25-3)

Breve descrición do formato e contido: álbum ilustrado formado por 34 páxinas de tapas duras dun tamaño de 21x28cm. Na cuberta aparece a personaxe principal, un neno sentado na cima dunha árbore mentras lee un libro, e ten ao lado unha regadeira. Móstrase unha especie de xardín con árbores que teñen forma de paxariños e bolboretas. Na contracuberta vese a imaxe do neno camiñando por unha beirarrúa cunha carretilla na que leva a regadeira, o libro e outras ferramentas. Ademais aparece unha frase que pon: Un niño en busca de un mundo más verde… avanzando de jardín en jardín, facendo con esta, unha pequena síntese do que trata o conto. No interior do libro vaise narrando en cada páxina a historia e ao carón vai aparecendo a ilustración da situación que se está a describir. As imaxes son moi coloridas e están cheas de detalles polo que fai que sexa un conto visualmente atractivo para os nenos.
Cóntase a historia de Liam, un neno que vivía nunha cidade que non tiña nin xardíns, nin árbores nin plantas. Case todos os habitantes pasaban a maior parte do tempo encerrados nas casas polo que era unha cidade moi triste. Pero Liam era diferente, a él gustáballe estar fóra da casa fixese o tempo que fixese. Un día que estaba de paseo por xunto a antiga liña do tren topou unhas escaleiras escuras que daban as vías. Acercouse alí e encontrou plantas e flores que estaban xa marchitas. Liam non era xardineiro pero quixo axudarlles, polo que, a mañá seguinte volveu para poñerse mans a obra. Ao principio non se lle ía dando moi ben o tema da xardineria, de feito o primeiro día as plantas estiveron a piques de morrer afogadas, pero estas foron esperando con paciencia a que o neno fose adquirindo unha maior experiencia. Co paso das semanas, Liam empezou a sentirse un fantástico xardineiro e o xardín comezou a ter vida propia expandíndose por toda a cidade e cambiando todo por donde pasaba, aparecendo así unha nova natureza chea de  xardíns, plantas, flores, etc.

Potencialidades educativas: a obra está recomendada para nenos maiores de cinco anos. Con ela podemos traballar aspectos educativos sobre a natureza, así pois, serve para concienciar aos máis pequenos sobre a importancia que ten o cuidando desta, e dicir, o noso entorno en xeral.  Un libro educativo que permite facerlles ver a necesidade de manter e cuidar o noso ambiente. Deste xeito, con este conto intentarase fomentar nos nenos valores tan importantes como o respeto e a sensibilidade ante a natureza.

Recursos en liña:







Un día de neve




Jack, Ezra (2013). Un día de neve. Ilustr. Ezra Jack Keats, trad. Rafa Salgueiro. Madrid: Lata de Sal, col. Vintage, [36pp.]. (ISBN: 978-84-940584-7-9)

Breve descrición do formato e contido da obra: álbum ilustrado con encadernación en cartoné, formado por 36 páxinas e tapas duras dun tamaño de 28x25 cm sen cantos redondeados. Na cuberta aparece a sombra dun neno de cor que vai deixando a súa pisada sobre a neve. Na parte dereita deixase ver a imaxe dun semáforo que fai referencia a rúa pola que vai camiñando o rapaz, e na esquerda encóntrase unha marca que indica o 50 aniversario da súa publicación, que foi cando se editou por primera vez en España. Na contracuberta vai seguindo a imaxe do chan coas pisadas da neve. Tanto a cuberta como a contracuberta están debuxadas en cores chamativas que captan así a atención do lector. No interior do conto vaise narrando a historia e ao lado van aparecendo as imaxes en forma de collage, que describen o que o autor está a contar. 
O libro conta a historia de Peter, un neno de cor que unha mañá de inverno espertou e viu por primeira vez todo nevado. Había tanta neve que apenas se deixaba ver a rúa. O neno pasou todo o día xogando, fixo un boneco, anxos, escalou unha enorme montaña de neve e escorregou por ela abaixo. Antes de ir para a casa recolleu un puñado de neve e fixo unha pelota pequena con ela para gardala no peto. Pero cando foi para a cama, buscou no peto e a bola de neve xa non estaba, polo que Peter púxose moi triste. Esa mesma noite soñou que o sol xa derretera toda a neve, pero cando se levantou deuse conta de que só fora un soño xa que aínda había moita e incluso seguía nevando. Nada máis almorzar chamou a un dos seus amigos e saíron os dous a xogar outro día máis coa neve.

Potencialidades educativas: a obra está recomendada para nenos e nenas maiores de 4 anos. Con ela pódese traballar o coñecemento do mundo que nos rodea así como o descubrimento dun mesmo, xa que como se pode observar, Peter ao ver por primeira vez na súa vida a neve ten a necesidade de explorar e coñecer o que ata ese momento para el era descoñecido. Ademais pódese traballar tamén as diferentes emocións e sensacións, xa que neste conto vemos como o protagonista pasa dende a sorpresa de ver a neve, a alegría de estar xogando con ela ou a tristeza cando pensa que esta xa se derretiu. Así pois, este conto plasma os sentimentos que pode ter un neno ante o descubrimento de sucesos que para el son novidosos. Outro aspecto moi importante que se podería  traballar con este conto sería o multiculturalismo xa que este é o primeiro libro da literatura infantil protagonizado por un neno de cor negra. Este álbum está dispoñible en dous idiomas, en inglés (versión orixinal) e en galego.

Recursos en liña:



luns, 19 de marzo de 2018

A horta de Simón






Alejandro, Rocío (2017). A horta de Simón. Ilustr. da autora, trad. Manuela Rodríguez. Pontevedra: Kalandraka, [44 pp.]. (ISBN: 978-84-8464-348-7).

Breve descrición do formato e contido da obra: este é un álbum ilustrado encadernado en cartoné con tapas duras e formado por 44 páxinas. Na cuberta aparece a personaxe principal, o coello Simón, agochado detrás dun valado; na contracuberta atopamos un fondo laranxa con cenorias. O texto aparece de maneira alterna nas páxinas pares e impares. Está formado por oracións moi curtas, que ceden o protagonismo ás ilustracións, que ocupan por completo todas as páxinas. As gammas predominantes son as laranxa, marrón e branca. A historia que se recrea é a de Simón, un coello, non moi simpático, que coa chegada da primavera se dispuxo a plantar cenorias na súa horta, a cal preparou con moito esmero. Na recollida os seus “amigos” propuxéronlle axudar e repartir os froitos, ademais de se animaren a plantar entre todos na horta leitugas, tomates, berenxenas, millo, amorodos… segundo o que máis lle gustaba a cada un deles.



Potencialidades: con este álbum pódense traballar valores como a solidariedade, a capacidade para compartir, as boas relacións de veciñanza e as vantaxes do traballo colaborativo. Tamén é unha obra moi acaída para tratar cuestións relativas á alimentación, ao cultivo dos produtos da horta e os gustos e hábitos dos diferentes protagonistas que pululan ao longo da obra. Incluso é unha ferramenta adecuada para reflexionar sobre as consecuencias das accións do ser humano sobre o medio natural.

Recursos:

Becca SJ (2018). Contacontos "A horta de Simón" - CEIP RICARDO GASSET. Revisado en https://www.youtube.com/watch?v=PLK8gjc25T0 (consultado o 07/03/2018).

Xaíme e as landras





Bowley, Tim (20005). Xaíme e as landras. Ilustr. Inés Vilpi, trad. G. Tolentino. Pontevedra:Kalandraka Editora, col.Demademora, [40 pp.]. (ISBN: 978-84-8464-532-0)

Breve descrición do formato e contido da obra:álbum ilustrado con encadernación en cartoné, que está formado por 40 páxinas e encadernado con tapas duras . Na cuberta aparece a personaxe principal, chamado Xaime xogando cunhas landras, na contracuberta segue a imaxe da cuberta e atopamos a parte inferior do corpo de Xaime acompañado do nome da colección á que este conto pertence. O texto está formado por frases moi curtas, con algunhas tipografías en letra negriña para marcar énfase nalgunhas partes do texto. As ilustracións son de tipo figurativo e nelas reflíctese como Xaime vai cambiando coa idade, un transcorrer que se reflicte tamén na contorna, pois cada vez hai máis casas. As cores empregadas son moi alegres, saturadase con predominio de azuis e amarelos. A técnica, tal como se sinala no Informe de literatura (2005), é a pintura aplicada cun estilo expresivo: trazos de ceras, esgrafiados, degradados, manchas húmidas... que contribúen a crear texturas.
 A historia xira ao redor de Xaime e o se esforzo por coidar as landras que el planta, pero sempre acontece algo, ata que ao final con esforzo e coidado consegue que a landra se converta nunha grande arbores con moita utilidade.



Potencialidades: con este álbum pódese reflexionar sobre a necesidade e a importancia do coidado ao medio natural e as consecuencias positivas e negativas que ten o noso comportamento na relación coa contorna. Ademais pódense traballar valores como a solidariedade,a honradez, a confianza no esforzo e a perseverancia. O feito de que no texto se inclúan partes iguais, que se repiten de forma reiterativa, fai posible por parte do público lector, sobre todo do público infantil, a  aprendizaxe desas repeticións, á vez que os fai partícipes da narración, interpelándoos e provocando unha maior  atención.

Recursos:
Férnandez, Águeda (2015). Vídeo de lectura Xaíme e as landras. Revisado en: https://www.youtube.com/watch?v=c7ton0H1byg 07/03/2018.
Lahuerta, Sabela (2015). KizoaMovieMaker: Xaime e as landras. Revisado en: https://www.youtube.com/watch?v=xdoxecvQ5Ac 08/03/2018 Adaptación do conto do mesmo título publicado por Kalandraka, feita polo alumnado de educación infantil da Escola Unitaria de Vide
RoigRechou, Blanca-Ana (coord.) (2006). Informe de literatura 2005, Santiago de Compostela: Universidade de Santiago de Compostela. En http://www.cirp.gal/rec2/informes/informes.html (consultado o 16/03/2018).