Amosando publicacións coa etiqueta Compartir. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Compartir. Amosar todas as publicacións

domingo, 15 de abril de 2018

O casamento da pulga e o piollo


Colectivo Crisol (1998). O casamento da pulga e o piollo, selección e adaptación de Mª Carmen Aguín, Tina Parada, Elvira García, Carlos Alfonso e Remedios Padín, ilust. Pepe Carreiro, Vigo: A Nosa Terra, col. Contos Populares, [20 pp.]. (ISBN: 84-89976-41-4).

Breve descrición do formato e contido: conto popular rimado de formato cadrado (17 x 17 cm.). Posúe unha cuberta e contracuberta de cartón duro para favorecer a manipulación por parte dos nenos e nenas, que tamén se logra gazas ao seu tamaño que o fai moi manexable. As imaxes que emprega son coloridas e vistosas, o que convida a captar a atención dos pequenos e pequenas. A cuberta xa nos adianta a temática do relato, pois nela vemos a unha pulga e un piollo que van casar pero non tiñan pan nin onde buscar. A reescrita deste conto popular faise en letra redonda, o que favorece a lectura de modo temperán e autónoma. As ilustracións son figurativas e recrean o contido do texto o que permite unha mellor comprensión por parte dos cativos/as. Algúns animais préstanlle axuda: a formiga ofrécelles pan, a araña técelles os manteis, o lobo dálles carne, o mosquito sérvelles o viño, o rato propón ser o padriño e a ra ser a madriña, o sapo ser o danzante e o grilo o gaiteiro. Por fin poden casar! Pero de tanto ruído apareceu o gato e pillou ao padriño.

Potencialidades educativas: este libro sérvenos para traballar cos nenos e nenas o tema da amizade e o compañeirismo. A historia amósanos como os amigos e amigas da pulga e do piollo lles ofrecen a súa axuda para que poidan, casar xa que eles non teñen nada. Por isto, tamén é un bo recurso para traballar cos nenos/as o concepto de compartir, prestar... e facerlles entender que non se deben enfadar ou molestar cando teñen que compartir ou prestar aos demais as súas cousas, xa que noutros momentos serán outros/as os que lles presten as cousas a eles/as. O conto permítenos tamén traballar os animais, coñecendo os seus nomes, os números (por exemplo contando o número de patas que teñen), as cores... por tanto estaremos traballando as descricións dunha forma indirecta. Ademais, a forma rimada desta historia permítenos traballar a memorización, o ritmo e a rima, achegando de modo lúdico á poesía de carácter narrativo aos máis pequenos. 

Recursos de interese:





xoves, 15 de marzo de 2018

El pez arcoiris



Pfister, Marcus. (2013). El pez arcoirirs. Ilustr. do autor, Traduc. Paloma Blanco Aristín. Barcelona: Beascoa, Col. El pez Arcoiris. [a partir de 4 años], [32 pp.], (ISBN: 978-84-488-2191-3).

Breve descrición do formato e contido: álbum ilustrado de 29x29 cm, encadernación de tapa dura e follas consistentes. Este tamaño e material permite un fácil manexo e manipulación da obra para os máis cativos/as. A cuberta simula o fondo dun océano e preséntanos, a través dun gran debuxo, ao protagonista. A contracuberta, de fondo branco, recolle tamén unha ilustración do peixe a menor escala (a mesma que aparece na portada) e unha sinopse da historia da obra. Ambas gardas, ao igual que ocorría na cuberta, volven simular o fondo oceánico e contan cunha pequena imaxe do protagonista no fondo dereito da páxina. A garda anterior, recolle o nome da persoa a quen o autor dedica o libro, mentres que a garda posterior revela unha breve biografía do autor.


Os textos son bastantes extensos e empregan unha linguaxe adaptada á competencia lingüística dos destinatarios. Os continuos diálogos ofrecen a oportunidade de teatralizar a historia e dramatizar esaxeradamente as emocións que viven os personaxes. Case sempre aparecen só nunha das páxinas, sendo as ilustracións a dobre páxina as que gozan de protagonismo As ilustracións semellan estar realizadas con acuarelas e recrean o fondo do océano. As cores predominantes son as azuis, violetas, verdes…, as cales transmiten ao lector unha sensación de calma e tranquilidade. Ademais, algunhas das escamas do peixe protagonista teñen un aspecto metálico e brillante que atrae notablemente a atención dos nenos/as. Así mesmo, están feitas dun material diferente ao do resto da páxina, polo que tamén permite xogar cás texturas.
A temática deste álbum ilustrado xira ao redor do valor de compartir e do ben que nos sentimos cando o facemos, así como da amizade. A historia  desenvolve a evolución do “Pez Arcoiris”, o cal comeza sendo un peixiño egoísta, altivo e solitario que só se preocupa por facer brillar as súas preciosas escamas, e remata converténdose nun peixe amigable e querido por todos porque aprende a compartir e gozar da vida en compañía.

A obra conta cunha estrutura tradicional: unha introdución, un nó e un desenlace. Comeza ca frase “érase unha vez...” e descríbesenos como era o protagonista, tanto física como persoalmente. A continuación prodúcese o conflito, diversas situacións nas que o seu protagonista se mostra egoísta e reticente a ter amigos. Por último, no desenlace, prodúcese un cambio na forma de ser do peixiño converténdose en alguén que aprendeu a compartir cos seus novos amigos.

Potencialidades educativas: Dende un punto de vista conceptual, este libro, permítennos traballar co mundo do océano. Antes de comezar a lelo, para producir motivación, poderíase preguntarlle aos pequenos/as que animais cren que viven no fondo do mar, de que color son, o seu tamaño... Durante a  lectura podemos teatralizar e dramatizar as emocións dos personaxes: o peixiño séntese triste porque ninguén quere xogar con el, cando lle din que debería compartir as escamas séntese furioso, cando ten amigos séntese feliz... Con isto logramos unha participación activa que favorece que os cativos/as estean motivados e atentos durante toda a lectura. Ao rematar, daranos pé a afondar moito máis sobre o tema da intelixencia emocional: cando se senten así, porqué, se lles gustan ou non eses sentimentos...

Ademais as escamas brillantes do peixe están feitas cun material diferente ao do resto das páxinas, polo que, ademais de chamar a atención dos cativos, nos permite  traballar co sentido do tacto.

Por último, ofrécenos a oportunidade de traballar o concepto de amizade, respecto, diversidade, aparencia física, aprender a compartir… Permite que transmitamos aos máis pequenos/as que para ter amigos non podemos ser egoístas e que a maioría das veces as cousas compartidas saben mellor. 

Recursos de interese:
Akasha. (2017). El pez aroiris. Marcus Pfister. Recuperado do Blogue Sabor a Tinta o 08-03-2018 de: http://saboratintaliteraria.blogspot.com.es/2017/09/el-pez-arcoiris-marcus-pfister.html Reseña do libro.

Cuentos Cuentos Anika Díaz. (2015). El Pez Arcoiris. Recuperado o 08-03-2018 de: https://www.youtube.com/watch?v=Dr92P3eXvAM&t=8s Curtametraxe do conto.

El pez arcoiris. (2017). El pez arcoiris. Recuperado o 08-03-2018 de: https://www.youtube.com/watch?v=YeKDKj8FoMQ&list=PLXH96R-AQYzg19AaS4VdJeVwP9cqcpG0t Lista de reprodución dunha mini-serie de seis capítulos basada no libro.

Esser, S. (2016). Cuento El pez arcoirira. 12 actividades y manualidades. Recuperado do Blogue Mundo de Rikkia o 08-03-2018 de: http://www.mundoderukkia.com/2016/10/pez-arcoiris-actividades-manualidades.html Manualidades e actividades para facer na aula sobre o libro.

Juega conmigo Toys. (2016). El cuento del Pez Arcoiris. Recuperado o 08-03-2018 de: https://www.youtube.com/watch?v=2eNJnD9B4mw Vídeo no que se recolle a narración do conto.

Pfister, Marcus. (2016). Pinta con el pez arcoiris. Ilustr. do autor, Traduc. FENIX CAMALEÓN S.L.. Barcelona: Beascoa. Col. El pez arcoiris. [a partir de 3 años], [32 pp], ( ISBN: 978-84-019-0641-1). Libro de colorear.

RAKELINF. (2013). El pez arcoiris. de 6º A Infantil. Recuperado o 08-03-2018 de: https://www.youtube.com/watch?v=hkBHaHvB4-c . Teatro de marionetas. 

martes, 6 de marzo de 2018

A Curuxa






Sálvora (1996),Curuxa. Santiago de Compostela, col.Animales fantásticos, 10 pp, (ISBN: 84-88724-34-9).

Breve descrición do formato e do contido: é un álbum ilustrado con encadernación en cartoné, que está formado por 10 páxinas de tapas duras dun tamaño de 28x24 cm e troquelado para simular a silueta do paxaro protagonista: a curuxa. Tanto na cuberta como na contracuberta aparece debuxada a curuxa. Por dentro a medida que se conta a historia aparecen debuxos relacionados co que se vai narrando. É un libro que ten unha letra grande e fácil de ler, utiliza diálogos entre os diferentes personaxes que van aparecendo ao longo da historia e os debuxos están cheos de cores vivas e rechamantes para os nenos e nenas.
O libro conta a historia dunha curuxa que vive nunha palleira e que unha noite (como todas as curuxas) sae cazar a súa presa. Atopa un rato e cómeo, pero unha donicela que a estaba a observar enfádase por considerar  que ela tiña dereito a  comelo primeiro. Logo van xuntas cazar ras pero atopan un osiño que chora porque se perdeu; este quere comer arandos, polo que  a Curuxa vai en busca deste froito e  pregúntalle a un ourizo se sabe onde se atopan. O ourizo guíaa e no lugar que lle indica atopa a mamá oso e papá oso, polo que pode levar ao  osiño onda eles. Por último faise de día e a curuxa volve á palleira.

Potencialidades: con este libro pódese traballar a solidariedade, axudar e repartir con outros o que un ten. Ademais trabállanse temas tales como a amizade, a empatía, o traballo cooperativo. Tamén serve para ensinarlles ao alumnado os hábitos alimentarios dos animais, a tipoloxía do alimento, a súa rutina de sono entre outros aspectos da vida animal. Describe animais pouco coñecidos como son a curuxa e a donicela.

Recursos de interese:
A galicia encantada (actualizado en data 4/03/2018): Enciclopedia de fantasía popular de Galicia. (Consultado 05/03/2018)