Amosando publicacións coa etiqueta Animais. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Animais. Amosar todas as publicacións

luns, 14 de maio de 2018

Ola, ola la!


Sánchez, Gloria (2011), Mamá Cabra Ola, Ola, La! Ilust. Kirstina Sabaite. Vigo: Editorial Galaxia, col. Sonárbore, [28pp.]. (ISBN: 978-84-9865-307-6).

Breve descrición do formato e contido: Mamá Cabra Ola, ola, la! é moito máis que un libro xa que inclúe un CD de música para cantar xunto co grupo musical Mamá Cabra ademais dun DVD-Karaoke. O libro é de formato rectangular (24x21 cm.). Posúe unha cuberta e contracuberta de cartón duro para favorecer a manipulación por parte dos nenos e nenas. A cuberta fainos intuír como serán as ilustracións que atoparemos ao longo de todo o volume. Trátase de imaxes moi vistosas, incluso semellan estar debuxadas por rapaces e rapazas, convidan a deterse minutos observando cada un dos elementos presentes. Así mesmo, as imaxes reforzan e clarifican o que se narra no texto, facilitando a interpretación do conto. 
Este conto relata a historia de Mamacabra e as súas cinco cabritas, que marcharon vivir á cidade. Pouco a pouco as cabritas van marchando ata que Mamacabra fica soa. É entón cando dedica ir a buscar as súas cinco cabritas. Atopa á primeira no mar, á segunda no monte, á terceira en París, á cuarta navegando... pero ningunha volve á casa así que Mamacabra triste e sen ánimo afastouse da cidade. En cada unha das secuencias da historia atopamos unha canción relacionada co texto presente. 

Potencialidades educativas: en canto as potencialidades da obra podemos destacar: 
  • A forma rimada das cancións que facilita á memorización e permite traballar a conciencia fonolóxica. 
  • Vocabulario relacionado coa música, cos alimentos, coas partes do corpo, coas cores, coas formas, coas nocións espaciais, cos animais e plantas e tamén diversas accións. 
  • Traballa os números ata o 5, tanto cardinais como ordinais. 
  • Aborda o tema dunha alimentación saudable. 
  • Podemos traballar o tema das emocións, facendo fincapé na tristeza, presente de forma explícita practicamente durante todo o libro. 
  • Traballar o baile, o canto, os xestos e a imitación a partir de diversas cancións do libro.
Recursos de interese:
  • CEIP Plurilingüe "Anxo da Garda" (2013). Canción "As mans" con pictogramas. https://www.youtube.com/watch?v=xMpK_mlQxUs (Recuperado o 30 de abril de 2018).
  • Mamá Cabra (2011). Ola, Ola, la! https://vimeo.com/22996145 (Recuperado o 30 de abril de 2018).
  • Sonárbore (2015). Canción "Eu son un artista " https://soundcloud.com/sonarbore/eu-son-un-artista (Recuperado o 30 de abril de 2018).

domingo, 6 de maio de 2018

Amigos



Foreman, Michael (2012), Amigos, trad. Rafa Salgueiro, Ilust. do autor. Madrid: Lata de Sal Editorial, [32 pp.]. (ISBN: 978-84-940584-4-8). 

Breve descrición do formato e contido: álbum ilustrado cun formato rectangular (24 cm x 28cm). A cuberta e contracuberta é de cartón duro o que favorece a manipulación e experimentación por parte dos nenos e nenas. A cuberta amosa aos dous personaxes principais do conto. O autor utilizou a técnica da acuarela para ilustrar o libro. 
A historia trata sobre Tex e Burbulla, un gato e un peixe de cores que son amigos. Tex pode andar dun lado ao outro, pero Burbulla... non pode saír do seu acuario. Tex séntese triste polo seu amigo, quere que sexa libre coma el. Un día ocorréuselle unha idea, usar un caldeiro para que Burbulla saltase nel e así poder ensinarlle os distintos lugares aos que Tex vai. Xuntos van ao parque, ao río, ao mar... Burbulla está marabillado así que cando chegan ao mar Tex dille que se lance e que vaia ao seu xeito como fai el, pero Burbulla nega coa cabeza, sorrí e dille que vaian para a casa porque a pesar de ser libre nunca atoparía un amigo coma Tex. Así que agora Tex e Burbulla van os dous xuntos a todos os sitios xa que teñen todo un mundo por ver. 

Potencialidades educativas: este libro sérvenos para que os nenos e nenas sintan curiosidade por coñecer máis sobre os animais domésticos, neste caso sobre os gatos ou os peixes. É unha interesante historia para traballar o valor da amizade cos nenos/as, facerlles ver que dous animais tan diferentes a priori, poden ser perfectamente amigos, e iso aplicalo ao contexto escolar. A empatía tamén está presente neste libro, xa que Tex ponse no lugar do seu amigo Burbulla e por ese motivo o quere levar a ver mundo igual ca el, podemos ver se os nenos/as se poñen no lugar dos outros habitualmente en distintas situacións e facer un pequeno debate. Outro tema que podemos traballar cos cativos/as é o dos lugares mencionados no libro, podemos ampliar o seu vocabulario, ver que outros elementos podemos atopar en cada un deses lugares, as cores que hai en cada un deses contextos...

Gato Vermello, Gato Azul



Desmond, Jenni (2013), Gato Vermello, Gato azul, trad. Rafa Salgueiro, Ilust. do autor. Madrid: Lata de Sal Editorial, [36 pp.]. (ISBN: 978-84-941136-6-6).

Breve descrición do formato e contido: álbum ilustrado cun formato rectangular (21,6cm x 28cm). A cuberta e contracuberta é de cartón duro o que favorece a manipulación e experimentación por parte dos nenos e nenas. A cuberta amosa aos dous personaxes principais realizando unha acción que nos suxire a trama da historia (dous gatos estanse dando as costas... ¿por que será?). As imaxes aparecen sempre sobre un fondo branco o que destaca as ilustración que ademais semellan estar pintadas con acuarelas e outras con ceras de cores.
A historia trata sobre dous gatos que vivían na mesma casa. Gato Azul estaba arriba e Gato Vermello abaixo. Cada vez que se vían nada bo ocorría, non se levaban nada ben. Pero ningún dos dous coñecía o segredo inconfesable do outro. Gato Vermello desexaba ser tan intelixente coma Gato Azul e Gato Azul soñaba con ser tan áxil coma Gato Vermello. Pensaron que a solución sería volverse da cor do outro, probaron a comer alimentos, por roupa ou incluso tinguirse para cambiar de cor e ser como o outro, pero nada funcionaba. Pouco a pouco fóronse entendendo e axudándose o un ao outro, e por fin realizaban todo tipo de cousas rápidas, áxiles e intelixentes... sen decatarse de que se fixeran amigos sen querelo!

Potencialidades educativas: este libro sérvenos para que os nenos e nenas sintan curiosidade por coñecer máis sobre os gatos. É unha interesante historia para traballar o valor da amizade cos nenos/as xa que non sempre desde o principio conxeniamos con todo o mundo, pero en moitas ocasións, se coñecemos un pouco máis á outra persoa é posible que vexamos que temos moitas cousas en común con ela, ou incluso cousas que podemos aprender os uns dos outros, como ocorre neste libro. Outro aspecto a destacar é o tema da autoestima, xa que nesta idades xa comeza a ter un certo peso, por iso como mestres debemos potenciar a autoestima dos nosos alumnos e facerlles ver o ben que senta cando nos din cousas positivas e por iso tamén é importante saberllas dicir ao nosos compañeiros/as. Outro tema é a felicidade, presente no libro, xa que ámbolos dous protagonistas están a procura dela. É un fermoso tema para traballar con eles, podemos facer na asemblea un pequeno debate de que é para eles a felicidade. Así, poderán observar que a felicidade é moitas cousas distintas e sobre todo... para cada quen ten unha concepción distinta. Por último, o libro ten agochados 56 ratos que os máis pequenos/as terán que atopar ao longo de todo o libro, o que fomentará a súa atención e o interese polos detalles.

Recursos de interese:


martes, 1 de maio de 2018

Loboferoz


Patacrúa (2006), Loboferoz. Ilustr, José Manuel Gómez Prieto. OQO editora, col. colección O, [36 pp.] (ISBN: 978-8496573444).

Breve descrición do formato e contido da obra:
Álbum ilustrado de tapa dura composto por 36 páxinas. Na cuberta encontramos o personaxe principal que é un lobo, o titulo e o autor. A contracuberta é a continuación do fondo de cuberta de cor marrón. Este álbum é de cores serios como ou marrón e tons parecidos. As ilustracións son debuxos como se fosen feitos por nenos xeometricamente. A historia é do Loboferoz que é un lobo moi vago que solo comía sopas e arroz, un día viúse moi fraco e decidiu en converterse nun lobo feroz que intenta comer outros animais pero nunca o consegue, sempre lle pasa algo.

Potencialidades:
Con este álbum ilustrado podemos traballar os animais da granxa relacionados co lobo, neste caso o lobo non era como os demais, senón que era ruín e todos os animais librábanse del. Os argumentos son claros e repetitivos, con frases acumulativas e lingua sinxela. Tamén recrea con humor onde o dereito da vida e a harmonía imponse a maldade e brutalidade.

Recursos:
Loboferoz canción.
Este lobo anda un pouco debilitado acausa de comer só papas de arroz, así que non lle teñades medo e desfrutade do conto.
Esta historia tamén está disponible en álbum ilustrado na nosa web http://oqo.es

luns, 30 de abril de 2018

¡Que llega el lobo!


Jadoul, Émile (2003). ¡Que llega el lobo! Ilust. do autor, trad. P. Rozarena. Zaragoza: Edelvives, col. Luciérnaga, [22 pp.], (ISBN: 978-84-2635-010-7).

Breve descrición do formato e contido: álbum ilustrado en cartoné traducido ao español de 27x15 cm. Na cuberta móstrase ao lobo nun bosque e, ao lonxe, a casa na que se refuxian o resto dos animais. Na contracuberta aparecen os títulos das outras obras que forman a colección no medio dunha paisaxe formada por árbores e paxaros. No seu interior, as ilustracións situadas nas páxinas da dereita, acompañan ao texto que vai narrando a historia situado na páxina da esquerda. Están compostas por debuxos con trazos ben delimitados e cores alegres propias dun entorno de natureza e de festa. O texto está escrito en letras maiúsculas na súa totalidade e mestura narración con frases que din os diferentes personaxes que aparecen na historia. Cabe destacar a abundancia das oracións exclamativas que serven para darlle un toque de intriga e emoción ao narrado.
Na obra, un grupo de animais, van á casa de Gran Cervo antes de que chegue o lobo. Durante toda a historia, semella que este personaxe vai comer aos outros, pero en realidade, están a prepararlle unha festa sorpresa de aniversario.

Potencialidades educativas:
A principal potencialidade é a eliminación dos prexuízos xa que, durante o transcurso da obra, a idea que os lectores teñen é a de que o lobo vai comer ao resto dos animais. Este feito está baseado nos contos populares como Carapuchiña Vermella ou Os tres porquiños.
Ademais, é un  bo instrumento para falar sobre a amizade, a importancia que esta ten para a creación dunha boa autoestima e a necesidade do ser humano de establecer relacións sociais. Os detalles axudan a conservar as amizades, aínda que o máis importante son os aspectos non materiais como por exemplo pasar un bo rato xunto coas persoas que apreciamos. Pódese observar tamén que as diferenzas de razas entre os protagonistas non supoñen un problema. Aínda que cada personaxe é un animal distinto, todos se xuntan e colaboran para facer que o lobo se sinta querido e teña unha sorpresa agradable. Neste punto, pódese traballar cos nenos e nenas a relevancia do traballo cooperativo e a importancia de que cada unha das partes se implique  para levar a cabo unha tarefa. Deste xeito, os nenos e nenas aprenderán a ser conscientes dos seus actos e poderán converterse en individuos responsables e con boas habilidades sociais.
Finalmente, grazas á diversidade de animais presentes na obra, tamén se pode empregar como un recurso para coñecer a fauna e a flora dos bosques e doutros ecosistemas, realizando actividades lúdicas para a aprendizaxe ou o descubrimento dos diferentes animais que existen.

Recursos de interese:
·   Marzaninfantil Marzan (2013):
https://www.youtube.com/watch?v=3eYmwZmSMyw  (Consultado 28/04/2018) Narración do conto cunha canción e interacción con nenos e nenas de 2 anos.


· Tapias, María (2017):
https://www.youtube.com/watch?v=ekGFGPxOElw (Consultado 28/04/2018). Videoconto acompañado por pictogramas narrado por unha muller e uns nenos e nenas dun centro de Educación Especial.


No hace falta la voz







Quintero, Armando (2013). No hace falta voz. Ilust. Marco Somá. Pontevedra: OQO Editora [36 pp.] (ISBN: 978-84-9871-470-8).

Descrición do formato e contido da obra: é un álbum ilustrado de forma cadrada e de tapa grosa e dura, o que permite unha mellor manipulación para os nenos e nenas. A obra conta cunha portada na que se encontran dúas xirafas, o que supoñemos que son nai e fillo/a, estes dándose un abrazo. Este comezo introdúcenos e danos unha idea do contido do conto: o amor, o cariño... O título da obra tamén fai que reflexionemos sobre ela, “no hace falta la voz”. Este, amosa que non fai falta a voz nin as palabras para mostrar e dar cariño, amor, tenrura. Ademais diso, a xirafa mostra o seu longo pescozo mirando cara á esquerda, incitándonos desta maneira a entrar no libro e descubrir o que ocorre. as ilustracións son relevantes na obra, posto que se complementan co texto. É moito máis doado para un neno ou nena de descubrir o que acontece mediante as imaxes. Grazas a elas, espertamos o seu interese. No relato da obra, hai moitos elementos simbólicos, como pode ser, neste caso, a representación do movemento, como na imaxe que se presenta de seguido:


Todos os animais teñen diferentes sons para chamarse e decirse que se queren, menos as xirafas, pero estas, non necesitan sons para expresar os seus sentimentos, e iso é o que lle ensinan ao resto de seres.


Potencialidades educativas: con esta obra podemos traballar diferentes temáticas co noso alumando: os animais, a familia e as emocións, destacando esta última como o tema principal do conto. Os xestos, as miradas, as caricias e os abrazos son esenciais para empatizar co que nos rodea, en maior medida, nas primeiras idades para a formación da personalidade do alumno/a. En xeral, un xesto é suficiente para que nos sintamos queridos e seguros, cheos de felicidade en tan só un instante.

Recursos de interese:
 Blog “La clase de Laura”. Unha profesora de Educación Infantil do colexio San Roque de María (Huerva) preséntanos esta obra: http://la-clase-de-laura.blogspot.com.es/2014/05/no-hace-falta-la-voz.html publicado o día 22-05-2014 (visto o 17-04-2018).
·         Unha rapaza conta a obra, dedicándolla a súa nai (o día da nai): https://www.youtube.com/watch?v=Neo0o5hS6C4 publicado por Cuentos para Soñar o 7-05-2017 (visto o 17-04-2018).
·         Video no que se conta a historia: https://www.youtube.com/watch?v=qhLG_OSOgu8 publicado por euroresidentes TV o 8-08-2017 (visto o 17-04-2018).



Solidarios e individualistas


Maeso, L. e Mañeru, M. (2003). Solidarios e individualistas. Ilust. Jesús López Pastor. Madrid: LIBSA, col. Cuentos para ser Mejor, [32 pp.]. (ISBN: 978-84-662-0664-7).

Breve descrición do formato e contido da obra: álbum ilustrado de 24x17 cm de tipo narrativo. A cuberta e a contracuberta son de tapa branda. Na cuberta aparece o título da colección en letras brancas sobre un fondo multicolor como a gama do arco da vella. Debaixo deste aparece o título da obra en cor azul e rosa sobre un fondo rosado que é o ceo da escena principal. Nesta escena aparecen as figuras de dous dos personaxes, esquío Pizca e osiño Darío, xogando a estirar cunha liana e sobre eles hai unha bolboreta. Na portada aparecen outros dous personaxes, o osiño Darío e mofeta Jara xunto aos nomes das editoras e do ilustrador ademais dos títulos da colección e do álbum. Respecto as ilustracións, estas son de carácter figurativo e coloridas. As imaxes destacan pola presenza da natureza e do medio rural. No interior combínanse dúas páxinas formando unha escena conxunta na que aparece un texto en letra máis pequena na que se explica a situación e outro texto cunha letra máis grande e en negriña que relata o máis importante a modo de resumo. Estas escenas vanse alternando para resaltar os dous extremos: a solidariedade e o individualismo. Na escena final o osiño Darío comprende que sendo individualista non se consegue nada e polo contrario se se é solidario existen moitas vantaxes como os amigos. É unha historia lineal que dura todo o verán, durante o cal o Moucho lle vai dando leccións a Darío e aos seus amigos. No que respecta á lingua, o campo semántico está adaptado aos lectores potenciais, facendo referencia a obxectos naturais (árbol, cactus, ...), aos animais (esquíos, osos, ...) e adxectivos variados (raro, divertido, …) ademais do campo semántico antitético protagonista da obra: solidariedade/individualismo.

Potencialidades educativas: esta peza é unha edición que se encontra dentro dunha colección chamada Cuentos para ser Mejor na que se recollen outras obras que tamén contrapoñen termos. A obra permite reflexionar sobre os valores da solidariedade en contraste co individualismo. A lectura pódese complementar coas ilustracións nas que se ven reflectidos os valores previamente presentados. Esta lectura pódese realizar a anacos ao ser un libro relativamente extenso e podendo ler dúas ou tres escenas de cada vez. Por outro lado, é unha obra traducida a diferentes linguas como o galego, castelán, catalán, éuscaro, portugués, inglés, alemán, … e que é recoñecida a nivel internacional. Por último, esta é unha obra didáctica e formativa na que a intención é que os nenos comprendan en que consiste a solidariedade e o seu contrario, o individualismo.

Recursos de interese:
- Curtametraxe de complementación e interiorización da solidariedade:
Catalbify. (2012): “VIDEO SOLIDARIDAD PRIMARIA.avi”. https://youtu.be/xOv40IXXcQE (Consultado o 26/04/2018)
- Curtametraxe de complementación e interiorización da solidariedade:
Jackelineppp1 (2014): “SOLIDARIDAD Y COMPARTIR: VIDEO PARA NIÑOS DE PREESCOLAR”. https://youtu.be/1DIQ7tzP4v8 (Consultado o 26/04/2018)


Primavera divertida



Steer, Dugald (2003). Primavera divertida. Derek Matthews, trad. Ana María Romero Yebra.
Enxeñería do papel Richard Hawke. Madrid: Fundación Santa María, [20 pp.]. (ISBN: 84-348-9094-1).

Descrición breve do formato e contido da obra: edición pop-up dun álbum ilustrado, no cal os
animais debuxados sobresaen do libro, creando un efecto de proximidade e interacción co lector.
Cada dúas páxinas aparece representado un fondo sobre o cal aparecen os animais, debuxados de
maneira sinxela pero con cores vivas que dan sensación de alegría. No referido ao texto, está escrito
en castelán, cor negra e letra grande, e para cada animal só hai un pequeno parágrafo referido a el,
sendo isto suficiente para que os lectores o identifiquen e coñezan algo característico del. Ademais, o
texto é rimado, o que lle da musicalidade, algo que resultaría moi atractivo se lle lésemos en alto o
libro a un neno ou nena. En canto ao contido, dentro deste libro atopámonos os seguintes animais:
esquío, galiña, polo, bolboreta, verme, coello, cegoña, cabra, pato, porco, gato, ra e ovella. Non hai
unha historia que comunique aos personaxes entre eles, pero si existe un tema común que fai que o
libro cobre sentido: a primavera. Polo tanto, nas páxinas deste álbum descríbese o que fan todos os
animais xa citados durante esta estación: algúns acaban de nacer, outros xogan coas flores que crecen,
outros xogan coas súas familias… De maneira que os lectores poden imaxinarse a vida destes seres
vivos.  

Potencialidades educativas: grazas a este libro, os nenos e nenas poderán aprender lendo e xogando
moitos aspectos relacionados con animais que, a maioría, poden ver na súa vida cotiá, e ademais
estarán introducidos no mundo da rima, o cal é moi beneficioso xa que axuda no sentido do ritmo e
tamén a facer xogos de palabras, aprendendo máis vocabulario. Por outra banda, que os animais
sobresaian do papel resulta sorprendente e moi divertido, polo que este libro axudaríalles tamén a
interaccionar con outros nenos, xa que poden tocar os animais e mover as páxinas para que os pregos
do papel fagan que os personaxes adquiran diferentes formas, como por exemplo a cegoña cando se
abre a páxina abre as ás e cando se pasa á seguinte as pecha. Por último, a través dos animais e das
paisaxes que se poden ver no libro, os nenos coñecerán trazos propios da primavera.

Recursos didácticos de interese e estudos sobre a obra: como complemento para a lectura
interactiva desta obra, recoméndase este vídeo, xa que reforza os conceptos que trata o libro sobre a
primavera dunha forma amena e diferente:
  • CantaJuegos, “la primavera” (consultado o 15/4/18 de
https://www.youtube.com/watch?v=eFZsUKt_3g8).

martes, 24 de abril de 2018

Mariluz avestruz



Chaundler, Rachel (2007). Mariluz Avestruz. Ilust. Bernardo Carvalho, trad. Marisa Núñez. Pontevedra: OQO, col. O, [29 pp.]. (ISBN: 978-84-96788-10-7).

Breve descrición do formato e contido da obra: álbum ilustrado de 25x23 cm en lingua galega. A cuberta e a contracuberta son de tapa dura con encadernación de cartoné. Na cuberta aparece Mariluz Avestruz, a protagonista, no medio da sabana que ocupa case toda a cuberta, o título está situado en letras maiúsculas e brancas dentro do corpo da avestruz. Na parte esquerda, en pequeno aparece o nome do autor e do ilustrador e tamén unha cebra ao fondo da paisaxe. Ademais, Mariluz preséntase mirando cara a súa cola como se a estivera cheirando. Nas gardas móstrase á familia enteira de Mariluz, o pai, a nai, ela e un pequeno paxaro que aparece en todas as páxinas do conto. Na portada aparece o título do conto en letras maiúsculas e negras, o autor, o ilustrador e no medio a protagonista coa cabeza enterrada.
Respecto as ilustracións, estas son de carácter figurativo e coloridas onde se empregan nos fondos tons marróns e azuis para representar as paisaxes da sabana. En todas as páxinas pódese observar a presenza dun pequeno paxaro que, sen mención algunha no texto, tira durante todo o proceso de axuda a Mariluz. Acompáñanse con texto en case todas as páxinas.
Trátase dunha historia na que os protagonistas se sitúan na sabana africana. Mariluz Avestruz, a protagonista, enterra para durmir a súa cabeza na area, pero un día non é capaz de sacala e precisa da axuda dos seus familiares e amigos. A lectura está acompañada dun narrador omnisciente e das voces en forma de diálogo dos diferentes animais que aparecen máis grande e en negriña.
É unha historia lineal e acompasada dun retrouso verbalizado polo narrador cada vez que un  dos animais intenta axudar a Mariluz: “patexa, espernexa, abanea a cola e tira… e tira… e tira…, pero a cabeza de Mariluz non se move!”.
No que respecta a lingua, o campo semántico está adaptado aos lectores potenciais, facendo referencia a animais (avestruz, antílopes, cebras), a familia (mamá, papá) e paisaxes naturais (a sabana) o que pode dar xogo para que o alumnado coñeza elementos da sabana que non están ao seu alcance.

Potencialidades educativas: este álbum ilustrado permite, ao final da lectura, a reflexión sobre os valores da solidariedade e o traballo en equipo para axudar a alguén que está nun problema. Axuda a familiarizarse coa paisaxe da sabana e os seus animais, co proceso de coidado dos ovos por parte da familia avestruz, etc.
Ademais este conto serve para que os nenos e nenas saiban e distingan entre as cousas que son importantes e as que non o son co exemplo de Mariluz quen por darlle importancia á súa fermosa cola queda enterrada coa cabeza na area. Mesmo se podería facer unha reflexión sobre a importancia de escoitar os consellos que nos dan e, sobre todo, se son os das nais.
Por outro lado, é un conto traducido a diferentes linguas como o castelán, o éuscaro e o catalán. No ano 2008 foi destacado e recibiu un diploma nos Premios Visual de Deseño de Libros.

Recursos de interese:

- Canción sobre o conto:
Exploradores3a (2011): Mariluz Avestruz Canción https://www.youtube.com/watch?v=ktLO8ZmWTCk (Consultado o 21/04/3018)

- Informe de literatura ano 2007 na páxina 1206:
Observatorio de literatura dende 1995 http://www.cirp.gal/rec2/informes/upload/ver/inf2007/Informe_Literatura_2007.pdf (Consultado o 20/04/2018)

- Análise da obra nun blog de lectura:
Rumbao  Rodríguez, Carlos (2017). “Mariluz Avestruz”. En primeiraslecturas https://primeiraslecturas.blogspot.com.es/2017/03/mariluz-avestruz.html (Consultado o 21/04/2018)

El conejito que quería un bollito

Resultado de imagen de el conejito que queria un bollito recursos online

Besora, Ramón (2017). El conejito que quería un bollito. Ilust. Zuzanna Celej, adap. Juan Kruz Igerabide. Barcelona: Ed. Cast.: Edebé, [32 pp.]. (ISBN: 978-84-683-3382-3).
Breve descrición do formato e contido da obra: álbum ilustrado de tapa dura cunhas dimensións de 24,7 x 24,7 cm. No centro da cuberta aparece o título do libro acompañado do nome dos creadores e un debuxo que nos presenta o protagonista da historia, o coelliño. Este aparece no medio do bosque e vestido cun mandil e un gorro de cociñeiro na cabeza, o que nos adianta información sobre o que vai acontecer na historia. A contracuberta forma unha unidade con esta, pois nela atopamos a continuación das árbores do bosque no que se atopa o coelliño. Esta conta ademais cun breve resumo do libro. Ao abrirmos o libro, observamos as gardas: tanto as primeiras como as últimas mostran o mesmo debuxo, pero disposto de diferente forma. Nas primeiras vemos un rato erguido cun agradable sorriso, mentres que nas últimas o mesmo rato semella fuxir cara ó exterior do álbum. Xa no interior, atopamos un texto poético. Todo el rima entre si e fai que a lectura sexa moito máis fácil, permitindo que os nenos e nenas o lean como se fose unha canción. As ilustracións recrean un bosque acolledor cheo de vida e diversidade no que predominan as tonalidades terra. As imaxes están pintadas con acuarelas e nas que a ilustradora escolleu cores claras para o fondo e máis escuros para os personaxes.
O álbum conta a historia dun coelliño que quería almorzar un boliño, e para facelo non se lle ocorreu mellor idea que contar coa axuda dos seus amigos do bosque. Así pois, saíu da súa cova e tras descubrir que os demais animais tamén queren, colaboran entre todos aportando os distintos ingredientes para a súa realización. O resultado final non pode ser mellor, todos comen e pasan un bo rato.
Potencialidades educativas: esta proposta de Ramón Besora é ideal para introducir os máis pequenos no mundo da lectura. Ofrece un conto musical rimado que conta unha historia divertida que permite tres lecturas diferentes: unha do texto, outra das imaxes e unha terceira de ambos elementos á vez, xogando todas elas coa musicalidade do texto. Traballa tamén o valor do traballo cooperativo para que nenos e nenas comprendan que coa unión de todos xorden resultados moito mellores que coa suma de individuais. Permite tamén o coñecemento dos animais que viven no bosque e os elementos do entorno que os rodea. O libro ten todos os ingredientes precisos: é divertido, conta unha historia sinxela de entender, ten unhas ilustracións bonitas e non é moi largo.
Recursos en liña para a docencia:

domingo, 22 de abril de 2018

Adelaida


Ungerer, Tomi  (2014). Adelaida. Trad. Sandra Senra, Óscar Senra. Pontevedra:Kalandraka, col. Tras os montes, [38 p.p]. (ISBN:978-84-4884-821-5).

Breve descrición do formato e do contido da obra: álbum ilustrado de tapas duras e grosas que está escrito en lingua galega. Consta de cuberta e contracuberta en cor laranxa, na dianteira atópase a ilustración dunha canguro con ás, o que pode adiantarnos de que pode tratar a historia. Ademais, na parte superior, aparece o título da obra en letras grandes e de cor negra. Penso que o título da obra  pode ser o nome da canguro que aparece na imaxe. Na contracuberta atópase a ilustración dun helicóptero que vai voando e, enriba del, a mesma canguro con ás que atopamos na cuberta. As gardas son de cor laranxa o que non nos adianta o que pode acontecer na historia, simplemente exerce a función de protexer o libro. A portada volve mostrar a mesma imaxe que se atopa na cuberta, ca diferenza de que o fondo é de cor branco. A historia utiliza ilustracións nas dúas follas coidando todos os detalles, os debuxos parecen feitos a man, utilizando só catro cores, marrón, azul, negro e branco. Esas cores son moi claras, o que fai que sea máis visible para a lectora ou o lector. O texto é curto en cada folla, tendo coherencia ca ilustración que contén, dando estas máis información. A voz narrativa está en terceira persoa, e dicir, a historia está contada por un narrador.  
Centrándonos no contido da obra, trata sobre Adelaida, unha canguro que naceu diferente as súas irmás porque ela naceu con ás o que lle sorprendeu aos seus pais. Gustáballe ollar como os avións e os paxaros voaban, ela quería facer o mesmo. Un día despediuse dos seus pais e marchou. Voou cun avión e realizou moitas aventuras coma ir a India, a París, ata rescatou a unha nenas e a uns nenos dun incendio grazas a ter ás, pero por levar demasiado peso, caeu e quedou ferida. Levárona ao hospital para curala. A miúdo, visitaba un zoo para ver a León, un canguro coma ela pero a diferencia de que el non tiña ás.  Pediulle ao director do zoo que liberaran a León e así poder casar con el e formar unha familia. Neste libro podemos ver reflexada a autoestima, a superación de un mesmo e a busca da felicidade xa que, Adelaida a pesar de ser diferente aos outros canguros e canguras, as súas ás a axudan a perseguir os seus soños.


Potencialidades: esta historia está chea de valores e emocións coas que se poden traballar cos máis cativos e cativas, como pode ser a aceptación de un dun mesmo, con  defectos e virtudes, e saber valorar aos demais tal e como son. Ademais tamén aparecen reflexados outros valores como son a amizade, a soidade, a compasión, a valentía ou a axuda aos demais que son moi importantes para traballar dende a infancia e así conseguir unha boa autoestima nos máis pequenos e pequenas.

Recursos:



xoves, 19 de abril de 2018

Toc Toc



Díaz, Pablo (2013). Toc Toc. Ilust. Nuria Díaz. Vigo: Editorial Galaxia, S. A., col. Sonárbore, 24 pp. (ISBN: 978-84-9865-505-6). 

Breve descrición do formato e contido: este libro é de formato rectangular (240 mm x 210 mm). A cuberta e contracuberta é de cartoné o que favorece a manipulación e experimentación por parte dos nenos e nenas sen medo a que rompa facilmente. A cuberta amosa a unha nena e un neno xunto con diversos animais que contentos se dirixen a petar nunha porta, unha porta que nos levará a comezar o libro e a achegar a música e a poesía aos máis cativos dunha forma lúdica e atractiva para eles. As imaxes son atractivas e coloridas o que permite chamar a atención dos máis pequenos e reparen nos múltiples detalles que esconde cada imaxe. O libro inclúe o conto e trece cancións (Piratas, O apalpador, Toc Toc, Mazarico, A galaxia, O rato e o gato, Garavanciña, A orquestra, O piollo e a pulga, Anticiclón, Teño un can de trapo, Ecoloxista e Pedro Chosco). Destacar tamén que este libro recibiu o Premio Martín Códax de Música Infantil 2014. 

Que inclúe o conto? Un conxunto de cancións cheas de ledicia, ilusión, amizade e compañeirismo, onde non existen os conflitos, onde se defende o medio ambiente, a protección dos animais e todas as cousas que axudan a construír un mundo mellor. É un libro pensado para toda a familia, co que todos gozarán, cantarán e bailarán. 

Potencialidades educativas: este libro sérvenos para achegar á tradición oral aos nenos e nenas con cancións por exemplo como a de “Mazarico”, “O apalpador”, “Garavanciña” ou “O piollo e a pulga” entre outros. Ao mesmo tempo están mellorando e ampliando o seu vocabulario. Podemos traballar cos cativos/as diversos temas, como por exemplo o mar, os animais e os seus sons, personaxes da tradición galega, a galaxia e o universo, os fenómenos meteorolóxicos, o medio ambiente e a natureza, polo tanto trátase dun conto que nos permite abarcar diversos ámbitos para enriquecer aos máis pequenos traballando sempre desde unha perspectiva lúdica e motivadora que contribuirá á construción de aprendizaxes significativos. 

Recursos de interese: