Amosando publicacións coa etiqueta Colaboración. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Colaboración. Amosar todas as publicacións

mércores, 9 de maio de 2018

O lobo e a lúa




17 Best images about Literatura na Biblio on Pinterest ...

Bayer, Andrea (2015). O lobo e a lúa. Ilust. Chus Ferrín. A Coruña: Baia Edicións, col. Barriga Verde,[40 pp.]. (ISBN: 978-84-9995-159-1). Obra gañadora do XI Premio Barriga Verde de textos para teatro de monicreques (infantil) 2014.

Breve descrición do formato e do contido: obra teatral de tapas duras cunha dimensión de 23x15 cm. Unha noite no Prado Azul descubriremos a historia dun pequeno lobo que precisa falar con urxencia coa lúa, así que fará todo o posible para espertala. Contará coa axuda dos animais que habitan no prado: o rato Mariano, o elefante Duarte e Nina a tartaruga. O antagonista é Miñao, un gato rabudo ao que tentarán non espertar polo medo que lle teñen.A cuberta amosa unha ilustración facilmente recoñecible como obra de Chus Ferrín: fondo azul dividido en sección de diferentes tonalidades e unha lúa que abraza a un lobo pequeniño formando unha esfera. O azul será o fondo constante no resto das ilustracións, facendo referencia ao Prado Azul no que se desenvolve a historia. As cores son moi vivas e tamén se ve a técnica do collage máis alá do óleo ou acuarela.
En relación ao contido atopamos diálogos sinxelos e diversas onomatopeias, ademais de acotacións que aportan información relevante do escenario, das accións e sentimentos das personaxes, das súas voces...

Potencialidades educativas: esta obra teatral transmite tenrura a esgalla no medio dunha trama de suspense que manterá en vilo aos máis pequenos e pequenas. Transmitirlle o interese pola lectura, narrativa, lírica ou dramática é esencial nos primeiros anos de idade e con este libro pode conseguirse fácilmente. Temas como a amizade, a superación dos medos e dos terrores nocturnos, a loita e a constancia para conseguir aquilo que queremos, o traballo cooperativo, a convivencia coas diferencias ou a desmitificación de personaxes tradicionais e estereotipos poden traballarse con este libro en diferentes idades. Ademais dunha lectura tradicional, este libro está pensado para representar. A técnica para facelo está ao voso gusto: sombras, monicreques... sendo os nenos e nenas protagonistas ou espectadores, trocando papeis, etc. As posibilidades deste libro son infinitas e as súas ensinanzas tamén.

Recursos:

Representación da obra usando a técnica do teatro de sombras.
Información sobre a dramatización da obra pola compañía Baobab Teatro. 
Información sobre a obra na web Baia Edicións.

martes, 24 de abril de 2018

O libro dos porcos



Browne, Anthony (1986). O libro dos porcos. Ilust. da autora, trad. Xosé M. González, Pontevedra: Kalandraka Editora, col. Tras os montes, [40 pp.]. (ISBN: 987-84-8464-571-9).

Breve descrición do formato e contido da obra: Trátase dun álbum ilustrado de tipo narrativo da vida cotiá, de 21 x 25 cm e tapa dura. Escrita en lingua galega. Na cuberta podemos observar aos catro protagonistas da obra sobre un fondo rosa. Nesta imaxe pódese observar que a nai é a que leva o peso de toda a familia no seu lombo, unha representación do verdadeiro papel que desempeña a nai nun fogar. Esta ilustración está encadrada e sobre ela, aparece o título da obra. Debaixo, aparece o nome do autor e a editorial. Na contracuberta atópase o mesmo fondo pero esta vez mostrando a nota que deixou a nai “Sodes uns porcos”. As páxinas do libro mesturan texto moi breve de carácter descritivo con imaxes, predominando máis as segundas. Atopamos páxinas que soamente teñen ilustración, é dicir, ausentes de texto, e outras nas que texto e imaxes aparecen xuntos. Cabe destacar que as ilustracións están relacionadas coa narración en si, pero non son imprescindibles para a comprensión da mesma, só o complementan.
En canto ao contido, trata sobre unha familia composta por un pai, unha nai e os seus dous fillos, vivían todos xuntos nunha casa. A nai era a encargada de facer todas as comidas e os demais membros da súa familia sempre lle metían présa para que as fixese, e ademais nunca a axudaban a recoller nin a fregar. Unha vez que os fillos marchaban á escola e o pai ía ao traballo, a nai quedaba na casa facendo ela soa as tarefas domésticas para despois marchar ao seu traballo. Un día, cando o pai e os fillos volvían á casa, percatáronse de que a nai xa non estaba alí e tras buscala atoparon unha nota que dicía: "Sodes uns porcos" e a partir de entón tivéronse que encargar eles de facer tódalas comidas e as tarefas da casa. Sen embargo, sempre as facían mal e cando a situación era xa insostible para eles, apareceu pola porta a nai. O seu marido e os seus fillos suplicáronlle que volvese e ela accedeu pero a situación na casa cambiou porque tras isto todos comezaron a colaborar e a nai quedou satisfeita.

Potencialidades: Con este libro os nenos aprenderán o importante que é colaborar todos nas tarefas domésticas e o necesarias que estas son, xa que normalmente non apreciamos o esforzo que pon a persoa que as realiza e o importante que é a súa labor. O conto fai referencia á situación de moitas amas de casa, moitas delas sen axuda por parte dos demais membros da familia sen que o seu traballo sexa recoñecido como realmente se merece. Os nenos dende unha idade moi temperá verán que deben axudar no que poidan nas tarefas da casa. É unha forma de educar en igualdade.

Recursos en liña:


sábado, 31 de marzo de 2018

O camiño á casa

Cotton, Katie (2017). O camiño á casa. Ilust. Sarah Jacoby, trad. Fe González Fernández. A Coruña: Hércules de Ediciones, [32 pp.]. (ISBN: 978-84-946502-9-1 ).



Breve descrición do formato e contido: álbum ilustrado con tapas duras. O texto, en forma de versos rimados moi sinxelos, vai acompañado de ilustracións en acuarela a dobre páxina. Nelas combínanse gammas de cores moi diversas e cargadas de detalles, á par de que se xoga con diversas perspectivas e planos, o que lle confire maior dimensión. Como indica o título da obra, cóntase a historia do camiño á casa das familias de animais que hai nun bosque pola chegada do inverno. O libro é unha metáfora das diferentes formas de familiasque existen, das peculiaridades que teñen e das adversidades que deben superar, sempre desde o cariño e o traballo cooperativo. Cada viaxe é diferente, segundo o refuxio que buscan, os membros que ten a familia ou os animais dos que foxen. Todo isto intégrase dentro dun bosque onde conviven fauna e flora dun xeito harmonioso.



Potencialidades: destaca a calidade das ilustracións e da linguaxe sinxela que permite facer deste álbum unha obra accesible desde idades temperás. Pese a que destaca o tema da familia non é o único que se pode traballar. A obra permítenos coñecer distintos animais, facer asociacións entre uns e outros e o contexto no que viven, o trato adecuado e o respecto co que debemos coidar o ambiente natural que nos rodea, o amor entre as personaxes e o traballo colaborativo… quedar só coa metáfora das distintas familias é pechar os ollos a moitos significados igual de útiles. É un libro que non só serve para pequenos, tamén para adultos e sobre todo para lelo guiando a lectura dos pequenos, facendo fincapé en temas e interpretando os significados.


Recursos en liña:







sábado, 17 de marzo de 2018

Max e Lea

Resultado de imagen de max e lea

Padulles, Estefanía (2016). Max e Lea. Iust. da autora, trad. Ánxela Gracián. A Coruña: Hércules de Ediciones, [32 pp.]. (ISBN: 978-84-944396-9-8).


Descrición do formato e contido: álbum ilustrado que contén textos moi sinxelos acompañados por ilustracións coloridas e pintadas con ceras, que axudan a nenas e nenos a comprender e seguir dunha forma máis doada a lectura. O formato de encadernación é de tapa dura, cunha dimensión de 22 cm x 30 cm.
A cuberta adéntranos na historia que está a piques de comezar, xa que mostra a imaxe dos protagonistas baixo a lúa, figura clave da historia. As gardas non posúen caligrafía pero as ilustracións envólvennos na historia, xa que mostran a vexetación da selva onde viven os personaxes, dinosauros como Max e Lea,  (personaxes principais), Triceraptors, Pterosauros, Alamosaurus… A historia comeza con Max, un Tryannosaurus Rex moi forte e corpulento que non pode durmir porque ten moito medo á escuridade. Farto desta situación, decide pedir axuda aos dinosaurios máis fortes que coñece, pero parece que ninguén pode axudarlle, xa que todos teñen medo. Cando Max xa está a punto de se render, crúzase con Lea, unha pequena ratiña que lle dá o mellor consello para vencer o seu medo: observar a beleza da noite e a luminosidade da lúa acompañada polas estrelas.


Potencialidades educativas: a través desta obra pódese traballar e fomentar o traballo cooperativo, xa que uns intentan axudar aos outros, e todos ensinan o que saben aos demáis.
Tamén se traballan valores como a amizade e os prexuízos (Lea que é unha ratiña pequena pero valente, fronte Max que é un dinosaurio grande e forte, pero con medo).
Cobra importancia tamén o medo, ese sentimento que teñen moitos nenos/as polas noites, como poden conseguir superalo, coñecer a beleza da noite e descansar.
Por outra parte, este conto ensina aos nenos e nenas a importancia de loitar por conseguir o que queres, de forma individual ou colectivamente. Por último a historia de Max e Lea ensina a valorar as pequenas cousas da vida, como é a beleza da noite. Podería facerse un obradoiro cos nenos/as para ensinarlles a facer bonecos con teas e materiais reciclables e crear á ratiña Lea para durmir con ela e non ter medo polas noites.
Ao rematar de ler o conto, podería preguntarse aos nenos e nenas acerca dos personaxes, das súas características, dos sentimentos, etc.


Recursos de interese:  
CEIP Ramón de Valenzuela. Educación Infantil. Canción con Estefania Padullés Max e Lea https://www.youtube.com/watch?v=j75oDz_VX8k

mércores, 7 de marzo de 2018

La noisette



Battut, Éric. (2014). La noisette. Ilust. do autor. Paris: Didier Jeunesse, col. Les PEtits Didier, [23 pp.]. (ISBN: 978-2-278-07602-4).

Breve descrición e contido da obra: libro ilustrado de 16x16 cm de tipo narrativo en lingua francesa. A cuberta e a contracuberta son de tapa branda. Na cuberta aparece o título en letra minúscula, en cor negra, sobre un fondo amarelo. Ao lado do título, aparece o protagonista principal da historia, Souris Verte, portando unha abelá mentres se está lambendo, o que nos proporciona xa unha pista do argumento da historia. O protagonista está colocado fronte ao título, mirando cara á esquerda, de modo que a figura da abelá queda xusto ao carón da palabra que a representa. Na contracuberta pódese observar un breve resumo da historia ao carón de Souris Verte, saltando enriba da abelá, tamén sobre un fondo amarelo. A portada é a mesma que a cuberta sobre un fondo branco, onde aparecen ademais os créditos.
As ilustracións son de tipo figurativo, xa que representan a realidade. Os animais preséntanse sobre un fondo branco de forma animada mediante debuxos con cores vivas que semellan feitos á técnica de rotulador. Nas páxinas impares aparecen os animais encadeados uns enriba doutros, mentres que nas páxinas pares aparece o animal que se vai unir á cadea. O argumento baséase na historia dun pequeno rato verde que encontra unha abelá. O seu desexo é comela e para iso é necesario abrila. Decátase de que el só non é capaz, polo que solicita axuda doutros animais para saltar enriba dela. Finalmente descobren que dentro da abelá vive alguén e consideran que o máis acertado é pedirlle desculpas polas molestias causadas.
As ilustracións acompáñanse con texto que se distribúe maioritariamente sobre as páxinas pares, aínda que tamén nalgún caso nas páxinas impares. Consta de repeticións ás que se van sumando os distintos animais pouco a pouco, seguindo a mesma estrutura ata que o habitante da abelá aparece (“Le lion, le zèbre, le lapin, la tortue et Souris verte sautent, sautent sur la noisette. Ils ont beau sauter, la noisette ne veut pas se casser”).


Potencialidades educativas: destaca neste conto a solidariedade, o traballo en equipo e a axuda, así como a capacidade e a importancia de pedir desculpas. Ás veces non somos conscientes de que podemos estar molestando a alguén, por iso cando ocorre, é preciso saber desculparse. Ademais, permite que o lector poida familiarizarse con distintos animais e o froito da abeleira (asociación de froito coa árbore froiteira) en lingua francesa coa axuda dea repeticións, que dan musicalidade e facilitan a memorización dos conceptos.

Recursos de interese:

·         Contacontos: Médiathèque Loudun: “La noisette” (06/06/2014) en https://www.youtube.com/watch?v=6Nk6k0rxpYo (Consultado o 21/02/2018)

·         Fichas para imprimir e colorear: Didier Jeunesse. “Les coloriages de Éric Battut” en Didier Jeunesse http://www.didier-jeunesse.com/parents-enfants/coloriages/?illustrateur=eric-battut-coloriages (Consultado o 21/02/2018)

martes, 6 de marzo de 2018

Despois da chuvia

Cerro, Miguel (2015). Despois da chuvia. Ilust. do autor, trad. Manuela Rodríguez. Pontevedra: Kalandraka [32 pp.]. (ISBN: 978-84-8464-968-7).

Despois da chuvia é un album narrativo en galego gañador do VII Premio Internacional Compostela de Álbums Ilustrados no 2015. Este libro trata temas tan importantes como a cooperación, a necesidade de aceptación dentro dun grupo, a solidariedade ou os prexuízos.

Descrición do formato e contido: a historia agóchase tras unha cuberta e contracuberta de tapas duras que se unen amosando unha ilustración na que aparece o protagonista  e que augura o que virá dentro da obra. Atopamos cores intensas que contrastan entre si no medio da escuridade ou na claridade do día. As ilustracións a dobre páxina acompañan e completan a linguaxe textual sinxela coa que se conta a historia. O libro tamén inclúe unha figura do raposo en cartón tal e como o representa o autor.
Dende o punto de vista do contido, o volume recolle como un tremendo diluvio cae sobre un bosque e obriga aos habitantes a sobrevivir nunha cova. Todos os animais deben colaborar para adaptarse á nova situación e conseguir auga e comida, pero ao raposo protagonista négaselle a oportunidade de contribuír e axudar o grupo. Sen que ninguén confíe nel, sorprende a todos e todas conseguindo algo moi desexado.


Potencialidades: ademais dunhas ilustracións fermosas, as diversas lecturas que se poden facer desta historia completan o álbum e permiten que se use con nenos e nenas desde curta idade ata  outros maiores. Nunha lectura menos profunda podemos ver unha historia de sobrevivencia onde coñecer animais, funcións vitais ou a capacidade de adaptación grazas ao traballo colaborativo. Se imos máis aló podemos chegar a unha historia onde os prexuízos e os estereotipos impiden que un individuo se sinta cómodo e integrado nun grupo. O raposo, personaxe do que se debe desconfiar na literatura tradicional, racha coas ideas preconcibidas e demostra que non podemos xulgar a ninguén sen coñecelo. Tamén se pode traballar na aula a autoestima ou a soidade, protagonistas na obra. A lectura simbólica tamén nos remite cara a unha actualización/recreación do diluvio universal dende unha perspectiva infantil, o que contribúe a que os máis novos coñezan elementos da cosmovisión cristiá da nosa cultura de forma adecuada á súa comprensión.


Recursos en liña:
O audioconto está subido á plataforma Ivoox pola librería online Los Libros de la Luciérnaga. Podedes consultar na súa web información sobre libros educativos e centrados na infancia.

luns, 5 de marzo de 2018

O Coelliño Branco


Ballesteros, Xosé (adapt.) (2007). O coelliño branco. Ilust. Óscar Villán. Pontevedra: Kalandraka, col.
Os contos do trasno, [25 pp.]. (ISBN: 978-84-8464-548-1).

Breve descrición do formato e contido da obra: álbum ilustrado de forma cadrada de 22x22 cm de tipo narrativo. A cuberta e a contracuberta son de tapa dura, encadernado en cartoné. Na cuberta aparece o título en letras minúsculas e brancas sobre un fondo violeta. Debaixo do título aparece o coelliño branco, protagonista da nosa historia, portando unha bolsa baleira. Ademais, o coelliño branco preséntase mirando cara á esquerda do libro, o que nos incita a mirar a contracuberta, onde podemos atopar á formiga do revés dándonos unha pista de que será importante na historia. Nas primeiras gardas móstranse, nun fondo gris, as orellas do coelliño enroscadas como unha cenefa; nas últimas, aparecen tamén nun fondo gris as catro patas da formiga. Na portada atópase o título do conto, a adaptación e o coelliño branco portando a mesma bolsa, pero desta vez chea de coles. As ilustracións son de tipo figurativo, posto que representan a realidade. Os animais están presentados de forma humanizada. As cores son vivas e semellan estar pintadas con pincel e témperas, todas elas sobre o mesmo fondo violeta que aparecía nas cubertas e na portada.
Trátase dunha adaptación a partir dun conto popular no que o protagonista se sitúa nunha vila onde se desenvolve a trama. O coelliño branco precisa axuda para volver á súa casa despois de que a Cabra Cabresa a invadira aproveitando a súa ausencia cando foi buscar coles. O coelliño, preocupado, solicita axuda de diversos compañeiros animais para poder regresar, ata que consegue que a formiga sexa a única que o faga. A lectura está acompañada dun narrador e das voces en forma de diálogo dos diferentes animais. Respecto ao texto, este aparece situado en diferentes zonas do conto na páxina dereita, na esquerda ou en ambas. Caracterízase pola presenza de rimas que dan musicalidade á lectura, ademais de contar con repeticións e un retrouso que emiten os distintos animais: “eu non, eu non vou, que teño medo”. Por outro lado, hai tres personaxes que non axudan ao coelliño branco e só o  cuarto é o que rompe esta cadea, a formiga.

Potencialidades educativas: un aspecto que se pode  potenciar a través deste conto é a solidariedade e a axuda. Ademais, queda moi claro que o importante non é o tamaño, xa que é a formiga (o animal máis pequeno) e a que axuda ao coelliño. Este álbum permite a familiarización con algúns animais: coello, cabra, boi, can, galo e formiga. Ademais, os nenos poden iniciarse nas rimas e na musicalidade que poden formar as palabras.
Por outro lado, é un conto traducido a diferentes linguas tales como o portugués castelán, éuscaro, catalán, inglés e italiano. Nos idiomas aos que foi  traducido recibiu diferentes premios e mencións:
Plan nacional de lectura (PNL Portugal)
Premio Nacional de Ilustración - 1999
Os mellores libros (Banco do libro de Venezuela) - 1999
Programa nacional de lectura (SEP México) - 2002
Premio legambiente (Italia) - 2010
Programa nati per leggere (Italia) - 2012


Recursos de interese:
- Adaptación en pictogramas por Baión Asociación Tratamiento del autista:
Ballesteros, Xosé (adapt.) (2004). El conejo Blanco. Ilust. Óscar Villán. Pontevedra: Kalandraka,
col. Makakiños,[25 pp.].(ISBN:978-84-8464-235-0).

- Contacontos:
Garatuxa (12/2012). “O coelliño branco”. En Contos Garatuxa http://contosgaratuxa.blogspot.com.es/2011/12/o-coellino-branco.html (Consultado o 19/02/2018)

-Ficha técnica da editorial:
Kalandraka: O coelliño branco http://www.kalandraka.com/fileadmin/images/books/dossiers/O-coellinho-branco-G_02.pdf (Consultado o 17/02/2018)

- Historia contada por unha nena:
Kuenta Libros (31/05/2012): O coelliño branco https://www.youtube.com/watch?v=6bwK-pFqsWI (Consultado o 20/02/2018)

- Reseña do conto no blog de Primeiras Lecturas:
Iglesias Rodríguez, Aloia (2017). "O coelliño branco". En Primeiras Lecturas https://primeiraslecturas.blogspot.com.es/search?q=o+coelli%C3%B1o+branco. (Consultado o 09/03/2018)