Amosando publicacións coa etiqueta Compañeirismo. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Compañeirismo. Amosar todas as publicacións

luns, 30 de abril de 2018

Astro-rato e Lampadiña: Parece que orballa!



Solís, F. (2017). Astrorato e Lampadiña: Parece que Orballa! Ilust. do autor. Santiago de Compostela: El Patito Editorial, 60 pp. (ISBN: 978-84-945512-9-1).

Breve descrición do contido e forma da obra: Álbum de viñetas de forma rectangular (21 x 29 cm) coas tapas brandas. Na cuberta obsérvase unha imaxe dos dous protagonistas da historia acompañados dun dos principais antagonistas. Asimesmo, o fondo sobre o que se plasman os personaxes fai entrever a forma do planeta no que transcorre a historia. Por outra banda, a cuberta conta cunha solapa que se a abrimos, por un lado vemos outra instantánea dos protagonistas, mentras que pola parte de dentro, podemos observar un xogo de mesa a partir do percorrido que teñen que seguir os protagonistas para cumprir a súa misión.
Polo que respecta a contracuberta, non garda relación cromática coa cuberta aínda que nela tamén aparecen os protagonistas. Ademais, faise un resumo da historia que se conta no interior e preséntanse dous títulos máis que compoñen a colección. Por ende, tamén conta cunha solapa que ao abrila, vemos unha fotografía do noso heroe e detrás desta, aparecen dúas estampas para colorear dos protagonistas, unha delas na que se enfrontan a un dos monstros que se atopan e outra cando son felices e volven á súa casa.
O libro presenta unha falsa garda na que aparecen Astro-rato e Lampadiña chocando as mans. En canto as gardas do principio, observamos unha fotografía do antagonista da historia que está amedrentando aos protagonistas, deixándose entrever que se trata dun monstro semellante a unha pataca con 5 ollos cunha boca moi grande. Pola contra, na garda final expóñense outros títulos do propio autor acompañados dunha fotografía de Astro-rato
A portada da obra recolle o título do libro e fai referencias ao autor do mesmo. O contido da obra céntrase en describir as aventuras de Astro-rato e Lampadiña que teñen lugar por diferentes planetas, nas cales se teñen que enfrontar a espantosas criaturas tales como o monstro Ciclópeo ou Patacator e das que trataran de saír vivos para conseguir a súa misión; sendo esta nun primeiro momento comprobar  se a lúa era certo o que dicían e estaba feita de queixo. Non obstante, debido a diferentes contratempos e por problemas que tiveron coa nave na que viaxaban ao quedarse sen combustible, tratarán por todos os medios conseguir chegar ao planeta terra do que proveñen.

Potencialidades da obra: É un libro axeitado para traballar en Educación Infantil con nenos e nenas a partir dos 4 anos. Grazas ás viñetas e o pouco texto que ten, resulta moi sinxelo de entender. Asimesmo, pódese utilizar como ferramenta didáctica e empregarse para dramatizar as vivencias dos personaxes ao ter moitos personaxes aos que dar vida.
Tamén se pode considerar como un libro interesante a hora de traballar a autoestima e a superación. Isto vémolo plasmado nos dous protagonistas principais, pois nun primeiro momento sentense aterrados e ven que non poden volver á terra, pero que tras meditalo e encherse de valor, farán o que falta para cumprir o seu obxectivo principal.
Por último, con esta obra podemos ensinar a todos os nosos alumnos a superarse a un mesmo e tratar de facer fronte as adversidades que se nos van presentando ao longo das nosas vidas, introducíndonos na mente de Astro-rato e Lampadiña e ver como eles son capaces de facelo.

domingo, 15 de abril de 2018

O casamento da pulga e o piollo


Colectivo Crisol (1998). O casamento da pulga e o piollo, selección e adaptación de Mª Carmen Aguín, Tina Parada, Elvira García, Carlos Alfonso e Remedios Padín, ilust. Pepe Carreiro, Vigo: A Nosa Terra, col. Contos Populares, [20 pp.]. (ISBN: 84-89976-41-4).

Breve descrición do formato e contido: conto popular rimado de formato cadrado (17 x 17 cm.). Posúe unha cuberta e contracuberta de cartón duro para favorecer a manipulación por parte dos nenos e nenas, que tamén se logra gazas ao seu tamaño que o fai moi manexable. As imaxes que emprega son coloridas e vistosas, o que convida a captar a atención dos pequenos e pequenas. A cuberta xa nos adianta a temática do relato, pois nela vemos a unha pulga e un piollo que van casar pero non tiñan pan nin onde buscar. A reescrita deste conto popular faise en letra redonda, o que favorece a lectura de modo temperán e autónoma. As ilustracións son figurativas e recrean o contido do texto o que permite unha mellor comprensión por parte dos cativos/as. Algúns animais préstanlle axuda: a formiga ofrécelles pan, a araña técelles os manteis, o lobo dálles carne, o mosquito sérvelles o viño, o rato propón ser o padriño e a ra ser a madriña, o sapo ser o danzante e o grilo o gaiteiro. Por fin poden casar! Pero de tanto ruído apareceu o gato e pillou ao padriño.

Potencialidades educativas: este libro sérvenos para traballar cos nenos e nenas o tema da amizade e o compañeirismo. A historia amósanos como os amigos e amigas da pulga e do piollo lles ofrecen a súa axuda para que poidan, casar xa que eles non teñen nada. Por isto, tamén é un bo recurso para traballar cos nenos/as o concepto de compartir, prestar... e facerlles entender que non se deben enfadar ou molestar cando teñen que compartir ou prestar aos demais as súas cousas, xa que noutros momentos serán outros/as os que lles presten as cousas a eles/as. O conto permítenos tamén traballar os animais, coñecendo os seus nomes, os números (por exemplo contando o número de patas que teñen), as cores... por tanto estaremos traballando as descricións dunha forma indirecta. Ademais, a forma rimada desta historia permítenos traballar a memorización, o ritmo e a rima, achegando de modo lúdico á poesía de carácter narrativo aos máis pequenos. 

Recursos de interese:





venres, 30 de marzo de 2018

O pintor de flores








Fariña, Anxo (2017). O pintor de flores. Ilust. do autor. Galicia: Edicións Xerais de Galicia, col. Gliz o pastor de nubes, [24 pp], (ISBN:978-84-9121-283-6).


Breve descrición do formato e contido: este é un álbum ilustrado de cartoné de tamaño pequeno (16x16cm) polo que é facilmente manipulable para os nenos. Na cuberta aparece o protagonista, Gliz, pintando as flores coa axuda dos seus amigos, feito que nos fai deducir o asunto da historia. Na contracuberta podemos ver outros títulos da colección. En canto ás gardas, aportan a posibilidade de que o neno debuxe e pinte nelas elementos relacionados coa historia. Ademais, a última páxina é un xogo de discriminación visual.

No interior, a modo de acoutacións no teatro, preséntase a todos os personaxes da familia Nube (Nubenai, Nubepai, Nuba, Nubo e Nubebebé) e a Gliz, e na seguinte páxina explícanos como este último coida deles (failles a comida, dálles menciñas cando están enfermas, lelles contos cando van para a cama…). As ilustracións son a dobre páxina, coloradas e con debuxos ben definidos cun certo carácter infantil. O texto combina diálogo con narración e inclúe onomatopeas, que se destacan aumentando o tamaño das letras e o seu formato para darlle maior relevancia.

A trama da historia iníciase con Matís, o pintor de flores, cando tras pintar unha florboreta, cae e manca a súa man dereita e non pode pintar, polo que necesita a axuda dos seus amigos. A pesar de ser noite, todos aceptan colaborar para rematar antes e póñense a pintar e a mesturar as diferentes cores para crear outras novas como a cor verde, a laranxa, a violeta… Uns encárganse das nubes máis pequenas, outros das medianas e Gliz das grandes. Máis ninguén salvo Matís lle chegaba ás florboretas, polo que se lles ocorre que Matís utilice os seus longos brazos para suxeitalas e que Nubenai poidese pintalas. Tras conseguir pintar todas as nubes e florboretas, todos quedaron durmidos.






Potencialidades educativas: a partir de divertidos xogos (como o de atopar as florboretas que se agochan na imaxe) esta obra permítenos traballar a discriminación visual, a discriminación figura-fondo e o desenvolvemento do motricidade fina cos debuxos que aparecen para colorear ou debuxar nas gardas. Na historia aparece un personaxe chamado Matís, o pintor de flores, que é unha chiscadela cara a figura do pintor francés Matisse, polo que estamos a introducir conceptos culturais e artísticos cos que familiarizar aos máis novos a través do ludismo e da imaxinación.

Tamén potenciamos o valor da amizade, de axudarnos uns aos outros cando o necesitamos e de acudir aos demais en busca de axuda.


Recursos de interese:




Sopa de calabaza


Cooper, Helen. (2008). Sopa de Calabaza. Ilust. da autora. Barcelona: Juventud, [36 pp.], (ISBN: 978-84-261-3095-2)

Breve descripción do formato e contido da obra: Sopa de calabaza é un libro de cartoné escrito en castelán formado por 36 páxinas ilustradas con diferentes gamas de cores. A cuberta é moi sinxela, en cores laranxas, onde atopamos aos tres protagonistas da historia (o gato, o pato e o esquío) comendo sopa de cabaza. Este álbum ilustrado trata sobre tres animais que son músicos e que viven xuntos no bosque rodeado de cabazas, feito polo que cada noite fan sopa para cear. Todos teñen un papel neste labor e coordínanse áperfección, pero un día pato decide cambiar os papeis e levar el o mando. Isto produce discusións e que pato abandone o fogar e os seus amigos quedan tristes. Os dous saen a buscalo pero ao final abandonan a busca, aínda que pato aparece de novo no fogar e rematan facendo sopa de cabaza e dándose un grande abrazo.

Potencialidades: con esta obra poderáselle ensinar aos nenos valores coma a amizade e as relacións persoais, o saber convivir coas demais persoas e tamén o importante que é saber superar os problemas que se nos presentan no día a día. Poderanse poñer no lugar de cada personaxe e cambiar opinións, entre os compañeiros da clase, de como actuaría cada un. Como trata unha morea de temas (temas importantes para tratar en educación infantil) permítenos usalo en diferentes ocasións e facer antes ou despois outras actividades relacionadas con estes temas.

luns, 19 de marzo de 2018

Cocorico

Imagen relacionada
Núñez, Marisa (2006). Cocorico. Ilust: Helga Bansch. Pontevedra: OQO Editora  [+3anos], [36 pp.]. (ISBN: 84-96573-23-0).

Breve descrición do formato e contido: álbum ilustrado de  tapa dura e de forma cadrada. Cocorico é unha adaptación libre dun cuento tradicional birmano que trata sobre a necesidade de escoitar os bos consellos, do importante que es cumprir as promesas y da dificultade que supón aprender a compartir.
A cuberta é moi chamativa, de cor vermella e no medio aparece o protagonista, Cocorico, en cor amarela, á dereita a súa nai e á esquerda o rabo do Gato Pelado, os tres protagonistas da historia. Na contracuberta aparece a continuación do rabo do gato pelado. Polo que se abrimos o libro enseñando ambas partes vese unha relación clara. As ilustracións do libro son coloridas e as imaxes reais pois correspóndense coa realidade. As gardas do libro son moi significativas xa que o que amosan é o nacemento do pitiño (neste caso de Cocorico), onde se vai vendo o ovo, logo como pouco a pouco vai escachando ata que por fin rompe e nace o pito. A obra trata sobre un pitiño que vive coa súa nai. Un día a nai vai facer un biscoito e Cocorico vai a buscar a leña. Polo camiño atópase co Gato Pelado que o quere comer, pero Cocorico moi astuto dille que lle dará a metade do biscoito. Pero o poliño cómeo enteiro e cando chega o Gato xa non hai biscoito e quéreos comer. A nai e o poliño escóndense nunha ola e cun espirro Cocorico rompea o Gato Pelado sae correndo.
Potencialidades: a lectura deste álbum axuda a reflexionar sobre a importancia de  cumprir as promesas, de escoitar os consellos dos adultos e de integrar valores como a solidariedade e a capacidade de compartir. A linguaxe sinxela favorece a comprensión dos máis novos. Obsérvanse xogos tipográficos, como os diálogos que aparecen en negriña ou o  uso de onomatopeas, marcadas en maiúsculas, que propician a participación dos máis novos e a identificación dos sons asociados aos animais.

Recursos:
Janeiro, Almudena (2016). Cantos en contos. Ilust. Borja Guerrero. Pontevedra: OQO, col. O, [36 pp]. (ISBN: 9788498715354).

sábado, 17 de marzo de 2018

Prohibida la entrada a los elefantes


Mantchev, Lisa (2016). Prohibida la entrada a los elefantes. Ilust. Taeeun Yoo, trad. Cristina Rodríguez Fischer. Barcelona: Art Blume, [32pp]. (ISBN: 978-84-9801-941-4)


Breve descripción del formato y contenido de la obra: álbum ilustrado de 23x22cm, cuya encuadernación es de tapas duras en cartoné. En la cubierta aparecen los dos protagonistas observando un cartel en una puerta que adelanta el causante del final del libro. Sin embargo, la ilustración de la contracubierta está sacada de una de las imágenes del interior  donde se pueden ver diferentes mascotas. En la portada del cuento se encuentra el elefante protagonista, sentado y observando al lector con una bufanda. A continuación, se presentan los créditos y se procede a la historia.
Con respecto a las ilustraciones, aumentan la información que proporciona el texto, ya que describen lo que este dice a lo largo de la historia. Son de tipo realista porque muestran escenas cotidianas. Prácticamente todas las imágenes tienen el fondo blanco en el que destacan los colores azules y rojos, jugando con el contraste entre colores cálidos y fríos. Por lo demás están creadas con la técnica de crayon. Por otro lado, el comienzo de la historia se plasma como un día lluvioso y termina en un día cálido lleno de naranjas, amarillos y verdes, asociándose con el estado de ánimo de los protagonistas.
Se  trata de un niño y su mascota un tanto peculiar, ya que es un elefante. Ambos son muy amigos y hacen cosas el uno por el otro: el elefante no deja que el niño se moje y el niño lo coge en brazos cuando al elefante le dan miedo las grietas del suelo. Deciden ir a una fiesta donde se celebra el día de las mascotas, pero se llevan una decepción cuando llegan y leen el cartel de la puerta. Resulta que no podrán entrar porque está prohibida la entrada a los elefantes, pero… ¿Acabará ahí la historia? Él y una niña que tiene de mascota una mofeta encuentran una solución. Es una historia lineal, narrada en primera persona que se ayuda de diálogos. En cuanto al vocabulario, se podría seleccionar ciertas palabras que pertenecieran al campo semántico de la amistad y de los animales.

Potencialidades educativas: este álbum ilustrado permite, al final de la lectura la reflexión sobre todo lo que rodea al compañerismo, la amistad, el cuidado y la aceptación de la diversidad. Además, cuando se presenta un problema, el amigo del elefante no lo abandona y buscan una solución al problema. A lo largo de la historia se presentan más niños y niñas que tienen mascotas inusuales como un pingüino, una jirafa, una mofeta, un erizo, por lo tanto sirve para reflexionar sobre la injusticia de que no hayan dejado entrar al elefante y de que no quisieran a la mofeta.
Otro tema del que se puede tratar con los más pequeños para hacerles reflexionar es sobre la adopción, ya que el pequeño elefante es adoptado y así hablar sobre el cuidado que requiere una mascota.
-Es un libro reciente que recibió diferentes premios y menciones, como:
-Huffington Post Honor Book for Best in Kindness
-Bank Street Best Book of 2015
-La mención de honor del Premio NCTE (Consejo Nacional de Profesores de Inglés) Charlotte Huck Honor Book
-CCBC (Cooperative Children’s Book Center) Choice Book
La versión original es  en inglés y se vende en doce países diferentes.
“Eso es lo que hacen los amigos: ayudarse para poder superar las grietas”.

Recursos de interés:
Actividad con plastilina:
Anti-Bullying Invitation to Play. Play Dough Craft for Strictly No Elephants. En Books and Giggles http://booksandgiggles.com/2016/04/craft-strictly-no-elephants.html/  (Consultado el 01/03/2018).

Extensión de actividades del libro creados por la escritora en inglés:
Teacherspayteachers. 7 Book Extension Activities. En Pinterest https://www.pinterest.es/pin/320670435959018355/ (Consultado el 01/03/2008)


venres, 16 de marzo de 2018

Amigos




Foreman, Michael (2012). Amigos. Ilust. do autor, trad. Rafa Salgueiro, Madrid: Lata de Sal, [32 pp.]. (ISBN: 978-84-940584-4-8).

Breve descrición do formato e contido: álbum ilustrado encadernado en cartoné cunhas dimensións 24 x 28 cm. Na cuberta podemos observar o título da obra resaltado en laranxa, que é o de Burbulla, un peixe e protagonista da obra. O fondo é branco. Debaixo aparecen os dous protagonistas da historia, un gato e un peixe. Na imaxe semella que o gato está mirando para Burbulla a través do vidro da súa peceira. O nariz do gato ten forma de corazón, apelando así á afectividade. Na contracuberta explícase que este conto está baseado nunha historia real de amizade e podemos ver ao gato portando un caldeiro cheo de auga no que vai Burbulla somerxido fronte a un mar cheo de peixes.
No interior as imaxes son a dobre páxina e a técnica utilizada é a acuarela, perfilando as siluetas con lapis negro. Estas están moi coidadas, cheas de pequenos detalles que axudan a coñecer o estado de ánimo dos personaxes. As cores son vivas, mantendo presente en todas as páxinas a cor azul, que recorda o mar, mesmo semella que o gato protagonista ten matices azuis na súa pelaxe. O texto é sinxelo, polo que o libro podería ser empregado con nenos/as pequenos/as. Nunha das escenas finais, cando visitan un museo, podemos apreciar como aparecen caracterizadas con aspecto de gato obras coñecidas mundialmente como La Gioconda de Leonardo da Vinci. Esta obra trata sobre unha verdadeira historia de amizade entre un gato e un peixe. O gato, aínda que quere moito a Burbulla, cre que este sería máis feliz se estivese libre no mar e puidese ter moitos amigos, aínda que Burbulla prefire quedar con el, o seu verdadeiro amigo.

Potencialidades educativas: esta obra é moi adecuada para traballar o valor da amizade en Educación Infantil e ensinarlles aos máis pequenos que, ás veces, os sacrificios que se fan polos amigos pagan a pena. Tamén ensina que debemos coñecer ás persoas interiormente e non deixarnos levar por prexuízos, xa que os nosos protagonistas tradicionalmente están ligados ás figuras de cazador e presa, porén neste libro móstrasenos como pese a isto son os mellores amigos. Ademais, o aspecto do álbum resulta moi atractivo e os protagonistas son animais que todos os nenos coñecen e cos que poden crear empatía. Tamén pode servir para iniciar aos máis pequenos no concepto da liberdade. A estes valores hai que engadir o coñecemento dalgúns animais e dalgunhas obras de arte de referencia mundial, polo que contribúe a iniciar aos máis novos no coñecemento de produtos culturais e artísticos.

Recursos de interese:
-               Cuentos para crecer (2017). Lectura do conto. Youtube. https://www.youtube.com/watch?v=qqjFIoKmkZk (consultado el 10/03/2018).
-               Cuentos para crecer (2014). Preparación del libro para la lectura dialógica. http://cuentosparacrecer.org/blog/video-ejemplo-preparar-un-libro-para-lectura-dialogica/ (consultado el 10/03/2018).


Por cuatro esquinitas de nada


Ruillier, Jérôme (2005). Por cuatro esquinitas de nada. Ilust. do autor, trad: Élodie Bourgeois. Barcelona: Editorial Juventud, [32 pp.]. (ISBN: 978-84-261-3447-9).

Breve descrición do formato e contido: álbum ilustrado encadernado en cartoné cunhas dimensións de 23,5 x 23,5 cm. Na cuberta podemos apreciar o título do libro en maiúsculas e resaltado na esquina superior dereita e debaixo deste o que vai ser o escenario principal da obra, ao protagonista e a un dos seus amigos. Os personaxes son figuras xeométricas. Na contracuberta está Cadradiño, o protagonista, un amigo e a ferramenta que axuda na resolución do conflito, acompañados dun breve texto que nos somerxe na historia. Na primeira garda observamos o protagonista só fóra da casa e na última, dentro e acompañado polos demais personaxes. A estética deste volume é moi sinxela e o texto sitúase sempre na parte inferior das páxinas. As ilustracións son a dobre páxina, os fondos son dunha soa cor e maioritariamente de tons claros, contrastando coas cores vivas dos personaxes que aparecen coma recortes de cartolina, mentres que a casiña é un anaco de tea. En canto ao vocabulario pódese dicir que é moi sinxelo. O libro preséntanos a Cadradiño que quere entrar na casiña para xogar cos demais pero todos son redondos, polo que a porta é tamén redonda e Cadradiño non pode pasar por ela. Os círculos propoñen distintas solucións e Cadradiño ponse triste ata que dan coa solución: recortar catro esquiniñas de nada a esa porta que se interpoñía entre os personaxes.


Potencialidades educativas: é unha obra moi interesante para traballar en Educación Infantil, xa que todos os nenos e nenas poden suxerir posibles solucións ao conflito que se presenta e aprender que as persoas non deben cambiar para adaptarse senón que teñen que buscar solucións inclusivas. Resáltase o valor da amizade, aceptando aos demais como son, aprezando as súas diferenzas e non discriminando nin marxinando a ninguén por ser diferente. Debemos inculcarlles aos rapaces e rapazas que todos somos diferentes e iso é o que nos fai únicos e especiais. Este libro axuda a educar en valores como a tolerancia e o respecto. Por outra banda podemos introducir os conceptos das figuras xeométricas como o cadrado ou o círculo.

Recursos de interese:
-          Arellano Maté, Gemma. Versión de Por cuatro esquinitas de nada. (2012). Youtube. https://www.youtube.com/watch?v=YqRSgJFbJ1c (consultado el 10/03/2018).
-          Calavía, Maite. Narración do conto co apoio visual das imaxes de cada unha das páxinas do álbum en: https://www.youtube.com/watch?v=DBjka_zQBdQ (consultado o 10/03/2018).
-          Vázquez Abanades, Lorena. Stopmotion en catalán de Por cuatro esquinitas de nada. (2014). Youtube.https://www.youtube.com/watch?v=nw941CErrZA (consultado el 10/03/2018).
-          Libro interactivo. https://itunes.apple.com/es/app/por-cuatro-esquinitas-nada-libro-interactivo-sobre/id598573155?mt=8 (consultado el 10/03/2018).
-          Lionni, Leo (2005). Pequeño azul y pequeño amarillo, unha obra clásica contemporánea de Leo Lionni, como se pode seguir pola adaptación realizada polo alumnado do CEIP de Alpartir (Zaragoza) en https://www.youtube.com/watch?v=rb2AWbxyyaI (consultado o 10/03/2018) ou do alumnado do CEIP Severo Ochoa de Alcorcón en https://www.youtube.com/watch?v=_Z9QE5yFKjY (consultado o 10/03/2018).

martes, 6 de marzo de 2018

Os Bolechas: Volta a Muros en carrilana




Carreiro, Pepe (2006). Volta a Muros en carrilana. Ilus. do autor. Vigo: A Nosa Terra, col. Os Bolechas van de viaxe, [27 pp.], (ISBN: 84-8341-020-6)

Breve descrición do formato e contido da obra: Os Bolechas: Volta a Muros en carrilana é un libro orixinal en lingua galega que consta de 27 páxinas; encadernado en cartoné e con ilustracións en cor. É un libro que presenta unha estrutura encadeada onde atopamos unha reflexión sobre as trampas e a falta de deportividade, ademais de coñecer aspectos culturais de Galicia. En canto á idade recomendada, é apropiado para os nenos e nenas de 6 anos en adiante. 

Tematicamente trata dunha carreira de carrilanas na que un concursante fai trampa xa que a súa carrilana equipa un motor, algo prohibido na competición pero a organización da proba non o expulsa. Con esa vantaxe logra a vitoria pero ao chegar á meta cáenlle os pantalóns e venselle pelos nas pernas polo que todo o mundo se dá conta de que non é un rapaz.

Potencialidades: hai que destacar que traballa a falta de deportividade e as trampas no deporte, algo moi importante para todos os rapaces e rapazas que se atopen na idade recomendada.Outra das potencialidade reside en que ó ler este libro coñécense aspectos culturais de Galicia como a carreira de carrilanas de Esteiro. Ademais é un libro moi fácil de ler xa que ten pouco texto, posúe caracteres grandes e a unha lectura ben acompañada de un gran número de imaxes.

A Curuxa






Sálvora (1996),Curuxa. Santiago de Compostela, col.Animales fantásticos, 10 pp, (ISBN: 84-88724-34-9).

Breve descrición do formato e do contido: é un álbum ilustrado con encadernación en cartoné, que está formado por 10 páxinas de tapas duras dun tamaño de 28x24 cm e troquelado para simular a silueta do paxaro protagonista: a curuxa. Tanto na cuberta como na contracuberta aparece debuxada a curuxa. Por dentro a medida que se conta a historia aparecen debuxos relacionados co que se vai narrando. É un libro que ten unha letra grande e fácil de ler, utiliza diálogos entre os diferentes personaxes que van aparecendo ao longo da historia e os debuxos están cheos de cores vivas e rechamantes para os nenos e nenas.
O libro conta a historia dunha curuxa que vive nunha palleira e que unha noite (como todas as curuxas) sae cazar a súa presa. Atopa un rato e cómeo, pero unha donicela que a estaba a observar enfádase por considerar  que ela tiña dereito a  comelo primeiro. Logo van xuntas cazar ras pero atopan un osiño que chora porque se perdeu; este quere comer arandos, polo que  a Curuxa vai en busca deste froito e  pregúntalle a un ourizo se sabe onde se atopan. O ourizo guíaa e no lugar que lle indica atopa a mamá oso e papá oso, polo que pode levar ao  osiño onda eles. Por último faise de día e a curuxa volve á palleira.

Potencialidades: con este libro pódese traballar a solidariedade, axudar e repartir con outros o que un ten. Ademais trabállanse temas tales como a amizade, a empatía, o traballo cooperativo. Tamén serve para ensinarlles ao alumnado os hábitos alimentarios dos animais, a tipoloxía do alimento, a súa rutina de sono entre outros aspectos da vida animal. Describe animais pouco coñecidos como son a curuxa e a donicela.

Recursos de interese:
A galicia encantada (actualizado en data 4/03/2018): Enciclopedia de fantasía popular de Galicia. (Consultado 05/03/2018)