Amosando publicacións coa etiqueta números. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta números. Amosar todas as publicacións

luns, 14 de maio de 2018

Ola, ola la!


Sánchez, Gloria (2011), Mamá Cabra Ola, Ola, La! Ilust. Kirstina Sabaite. Vigo: Editorial Galaxia, col. Sonárbore, [28pp.]. (ISBN: 978-84-9865-307-6).

Breve descrición do formato e contido: Mamá Cabra Ola, ola, la! é moito máis que un libro xa que inclúe un CD de música para cantar xunto co grupo musical Mamá Cabra ademais dun DVD-Karaoke. O libro é de formato rectangular (24x21 cm.). Posúe unha cuberta e contracuberta de cartón duro para favorecer a manipulación por parte dos nenos e nenas. A cuberta fainos intuír como serán as ilustracións que atoparemos ao longo de todo o volume. Trátase de imaxes moi vistosas, incluso semellan estar debuxadas por rapaces e rapazas, convidan a deterse minutos observando cada un dos elementos presentes. Así mesmo, as imaxes reforzan e clarifican o que se narra no texto, facilitando a interpretación do conto. 
Este conto relata a historia de Mamacabra e as súas cinco cabritas, que marcharon vivir á cidade. Pouco a pouco as cabritas van marchando ata que Mamacabra fica soa. É entón cando dedica ir a buscar as súas cinco cabritas. Atopa á primeira no mar, á segunda no monte, á terceira en París, á cuarta navegando... pero ningunha volve á casa así que Mamacabra triste e sen ánimo afastouse da cidade. En cada unha das secuencias da historia atopamos unha canción relacionada co texto presente. 

Potencialidades educativas: en canto as potencialidades da obra podemos destacar: 
  • A forma rimada das cancións que facilita á memorización e permite traballar a conciencia fonolóxica. 
  • Vocabulario relacionado coa música, cos alimentos, coas partes do corpo, coas cores, coas formas, coas nocións espaciais, cos animais e plantas e tamén diversas accións. 
  • Traballa os números ata o 5, tanto cardinais como ordinais. 
  • Aborda o tema dunha alimentación saudable. 
  • Podemos traballar o tema das emocións, facendo fincapé na tristeza, presente de forma explícita practicamente durante todo o libro. 
  • Traballar o baile, o canto, os xestos e a imitación a partir de diversas cancións do libro.
Recursos de interese:
  • CEIP Plurilingüe "Anxo da Garda" (2013). Canción "As mans" con pictogramas. https://www.youtube.com/watch?v=xMpK_mlQxUs (Recuperado o 30 de abril de 2018).
  • Mamá Cabra (2011). Ola, Ola, la! https://vimeo.com/22996145 (Recuperado o 30 de abril de 2018).
  • Sonárbore (2015). Canción "Eu son un artista " https://soundcloud.com/sonarbore/eu-son-un-artista (Recuperado o 30 de abril de 2018).

mércores, 21 de marzo de 2018

A Guerra dos Números


Darién, Juan (2009). A guerra dos números. Ilust. do autor, trad. María Luísa Núñez Álvarez. Pontevedra: OQO editora, col. O, [41 pp.]. (978-84-9871-154-7).

Breve descrición do formato e contido: numerario cunhas dimensións de 25×23 cm. A imaxe da cuberta xa nos empeza a dar algunha que outra pista do que nos podemos atopar dentro deste volume, ao ensinarnos un helicóptero e dentro deste ao número un co símbolo da resta. Nas gardas volvemos atopar un  vehículo aéreo –esta vez unha avioneta- dentro dela podemos observar como hai dous números un. Todas as ilustración que aparecen neste volume, son imaxes a dobre páxina. Polo que respecta ao texto, está sempre en permanente contacto coas ilustracións, é dicir, está dentro delas, polo que existe unha interacción entre estes dous elementos que permite entender a historia que se nos está a contar. As voces que aparecen neste libro son dúas: a do narrador e as dos protagonistas. A voz do narrador vainos presentando os distintos personaxes que van aparecendo ao largo da historia, a parte disto cóntanos o que vai sucedendo en cada momento e tamén nos relata que é o que pensan os propios personaxes. Por outra parte, a voz dos protagonistas aparecen en poucas ocasións, pero cando se manifestan fano para expresar unha determinada acción que teñen pensado levar a cabo. A temática da obra xira arredor dos conceptos numéricos e a linguaxe matemática. Para iso cóntase a historia do número un que se sempre estaba só, xa que os demais números non lles facían caso, pero todo isto cambiou cando chegou o Rei Menos.

Potencialidades educativas: este volume preténdenos ensinar que non hai que deixar a ningunha persoa de lado, isto amósasenos neste conto co número un, o cal ao principio deste volume se atopa só xa que ninguén quere estar con el. Dende o meu punto de vista é unha forma moi correcta de explicar isto a través dos números. Un aspecto moi importante a resaltar é o  conflito que aparece neste libro, porque o que lle deberíamos facer chegar ao noso alumnado é que as pelexas non levan a ningún lado e que todo se debe solucionar falando con aquela persoa coa  que se tivo ese problema. Neste álbum a final os números atopan a razón da súa forza, que é a través da unión, por iso o número un e o cero acaban xuntándose para formar o número dez. Tamén permite a lectura desta obra reflexionar sobre problemas de agora e de sempre, como son os conflitos bélicos, as ditaduras, a autoridade e o sometemento, valores que se critican a través da visión pacifista da historia. Por último, dado que este libro tamén pode ser concibido coma un numerario poderiámolo utilizar para iniciar aos máis pequenos nos números, neste caso ata o dez, que é a cifra máxima que se nos mostra.

Recursos de interese:
-          - “A guerra dos números” narrada polo colexio C. E. I. P. Mestre Rodríguez Xixirei:
https://www.youtube.com/watch?v=il6dkU0XqyY (Consultado o 09/03/2018).
-          - Canción para aprender os números de “Sonárbore”:
      https://www.youtube.com/watch?v=NGrFgQ4trxU (Consultado o 09/03/2018).

xoves, 15 de marzo de 2018

¿Que contan as ovellas para durmir?


Da Silva, Kiko (2004). ¿Que contan as ovellas para durmir?. Ilust. Fausto Isorna. Vigo: Editorial Galaxia, col. Árbore, [28 pp] , (ISBN: 84-8288-723-8).

Breve descrición do formato e contido: álbum ilustrado de textos moi sinxelos e de fácil comprensión pola suxestivas ilustracións en tons escuros de distintos tipos e polas súas estruturas paralelísticas e acumulativas que fan amena a lectura (ex. “Non che sei contestar, eu conto ovellas para soñar.”). Ten as tapas de cartón, de tamaño 19x16 cm e na cuberta, ademais do nome da autor e a colección, aparece a ovella protagonista da historia. Bee, unha ovella branca dentro dun rabaño de ovellas negras, toma como referencia a fórmula de contar ovellas pola noite para tentar pescudar que contan elas cando non poden durmir. Comeza contando exemplares dos animais aos que lles pregunta, pero iso non lle dá resultado. Hai un cambio na técnica ilustrativa cando conta ditos animais, e tamén no final da historia, pois o autor emprega a luz branca do día, en contraposición coa noite, e fotomontaxes con diversos materiais. Os nenos e nenas sosprenderanse cando descubran que o que contan as ovellas son… atletas.

Potencialidades educativas:  con este conto os nenos e nenas, ademais de familiarizarse cos sons dos animais que aparecen na historia, favorecen a súa memorización tanto das frases coma dos números (“A sete pasos máis un…”) grazas á súa estrutura acumulativa. Ademais disto, a cada animal atribúeselle unha acción diferente que lle dá un toque de realismo (ex. o sapo mentres fala mastiga unha mosca) e unha cor á súa onomatopea (ex. a do sapo é verde, a do león é laranxa). As diferentes ilustracións fan que as páxinas sexan moito máis interesantes porque cada elemento que aparece ten unha técnica ilustrativa diferente. Tamén podemos traballar á diversidade, posto que Bee é unha ovella diferente no seu rabaño e non se sente de todo incluída, porén non ten ningún problema para comunicarse cos outros animais que se atopa e ao final acaba mantendo certa amizade con eles.
Esta historia pode axudar aos nenos e nenas a durmir, xa que podemos xogar con eles/as a que elixan un animal que lles guste para contar logo de narrarlles a historia.

Recursos de interese:

- CEIP Plurilingüe Graxal – Cambre (A Coruña), resumo do conto Que contan as ovellas para durmir?  no blog do colexio. http://blogs.prensaescuela.es/sorrisosdecaramelo/2010/03/09/ (consultado o 06/03/2018)