Amosando publicacións coa etiqueta Adquisición da linguaxe. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Adquisición da linguaxe. Amosar todas as publicacións

luns, 30 de abril de 2018

Solidarios e individualistas


Maeso, L. e Mañeru, M. (2003). Solidarios e individualistas. Ilust. Jesús López Pastor. Madrid: LIBSA, col. Cuentos para ser Mejor, [32 pp.]. (ISBN: 978-84-662-0664-7).

Breve descrición do formato e contido da obra: álbum ilustrado de 24x17 cm de tipo narrativo. A cuberta e a contracuberta son de tapa branda. Na cuberta aparece o título da colección en letras brancas sobre un fondo multicolor como a gama do arco da vella. Debaixo deste aparece o título da obra en cor azul e rosa sobre un fondo rosado que é o ceo da escena principal. Nesta escena aparecen as figuras de dous dos personaxes, esquío Pizca e osiño Darío, xogando a estirar cunha liana e sobre eles hai unha bolboreta. Na portada aparecen outros dous personaxes, o osiño Darío e mofeta Jara xunto aos nomes das editoras e do ilustrador ademais dos títulos da colección e do álbum. Respecto as ilustracións, estas son de carácter figurativo e coloridas. As imaxes destacan pola presenza da natureza e do medio rural. No interior combínanse dúas páxinas formando unha escena conxunta na que aparece un texto en letra máis pequena na que se explica a situación e outro texto cunha letra máis grande e en negriña que relata o máis importante a modo de resumo. Estas escenas vanse alternando para resaltar os dous extremos: a solidariedade e o individualismo. Na escena final o osiño Darío comprende que sendo individualista non se consegue nada e polo contrario se se é solidario existen moitas vantaxes como os amigos. É unha historia lineal que dura todo o verán, durante o cal o Moucho lle vai dando leccións a Darío e aos seus amigos. No que respecta á lingua, o campo semántico está adaptado aos lectores potenciais, facendo referencia a obxectos naturais (árbol, cactus, ...), aos animais (esquíos, osos, ...) e adxectivos variados (raro, divertido, …) ademais do campo semántico antitético protagonista da obra: solidariedade/individualismo.

Potencialidades educativas: esta peza é unha edición que se encontra dentro dunha colección chamada Cuentos para ser Mejor na que se recollen outras obras que tamén contrapoñen termos. A obra permite reflexionar sobre os valores da solidariedade en contraste co individualismo. A lectura pódese complementar coas ilustracións nas que se ven reflectidos os valores previamente presentados. Esta lectura pódese realizar a anacos ao ser un libro relativamente extenso e podendo ler dúas ou tres escenas de cada vez. Por outro lado, é unha obra traducida a diferentes linguas como o galego, castelán, catalán, éuscaro, portugués, inglés, alemán, … e que é recoñecida a nivel internacional. Por último, esta é unha obra didáctica e formativa na que a intención é que os nenos comprendan en que consiste a solidariedade e o seu contrario, o individualismo.

Recursos de interese:
- Curtametraxe de complementación e interiorización da solidariedade:
Catalbify. (2012): “VIDEO SOLIDARIDAD PRIMARIA.avi”. https://youtu.be/xOv40IXXcQE (Consultado o 26/04/2018)
- Curtametraxe de complementación e interiorización da solidariedade:
Jackelineppp1 (2014): “SOLIDARIDAD Y COMPARTIR: VIDEO PARA NIÑOS DE PREESCOLAR”. https://youtu.be/1DIQ7tzP4v8 (Consultado o 26/04/2018)


sábado, 28 de abril de 2018

Amora


Garabana, Anxos. (2003), Amora. Ilust. Óscar Villán. Pontevedra: Kalandraka,
col. Os contos do trasno, [40 pp.]. (ISBN:978-84-8464-185-8.).

Descrición do formato e contido: é un conto popular, de estrutura acumulativa,
repetitiva e circular que mostra, de forma simbólica o ciclo da vida: desde o
nacemento ata a morte, aínda deixando a porta aberta a un novo renacer. É unha
obra con raíces históricas, da que se conservan versións na cultura sefardí. A base
de retrousos e fórmulas simétricas que aportan musicalidade. Desde os animais
mais pequenos até os mais grandes, pasando polos elementos da natureza e o
ser humano, todos forman parte deste conto rimado. A orixinalidade das ilustracións
e impactante, a dobre páxina que destaca polo seu potente colorido e
expresividade; figuras robustas de trazos perfilados nas que o ilustrador logra
plasmar a diferenza entre personaxes dominantes e dominados.

Potencialidades: con esta obra pódese traballar a poesía, o ritmo e a rima
dende moi tenra infancia. As imaxes coloristas e de marcado ton infantil
contribúen a interesarse polo seu contido aos máis pequenos, ao tratar cuestións
como a imaxinación e a creatividade. Ademais permítelles aos nenos e as nenas a
coñecer dunha maneira simbólica o ciclo da vida, algo que se lle debe explicar
desde moi cativos.

Recursos:
É de interese para os mediadores a colección destes  libros, que leva por título
“Os contos do trasno” e que conta con varias entregas, das cales só vou mencionar
dúas. É o caso de
  • Ballesteros, Xosé (adapt.) (2007). O coelliño branco. Ilust. Óscar Villán. Pontevedra: Kalandraka, col.  Os contos do trasno, [25 pp.]. (ISBN: 978-84-8464-548-1).
  •  Rubio, Antonio (2006). O poliño da abeleira. Ilust. Gabriel Pacheco, trad. Silvia Pérez. Pontevedra: Kalandraka Editora, col. Contos do trasno, [32 pp.]. (ISBN: 978-84-8464-531-3).

sábado, 31 de marzo de 2018

Aurelio



Rubio, Antonio (2016). Aurelio. Ilust. Federico Fernández. Pontevedra: Kalandraka, [28 pp.]. (ISBN: 978-84-8464-263-3).

Descrición do formato e do contido: álbum ilustrado que conforma un abecedario de marcado carácter poético e en lingua castelá. Pon en contacto esta estrutura poética cunha visión literaria e plástica. Realizado en cartoné, con tapas duras e bordes redondeados, ten unhas dimensións de 19x19 cm. O protagonista deste libro é un inquieto morcego que se chama Aurelio. Ambas as palabras conteñen as cinco vogais. Comeza con palabras curtas, aquelas que conteñen unha soa vogal, pero vai aumentando de forma sonora coas súas rimas o número de vogais que podes ir unindo para formar palabras máis grandes. Dende o A ata o U, o autor constrúe palabras en pequenas poesías para que os máis cativos se familiaricen co uso das vogais. As ilustracións son moi coloridas e contribúen a crear semellanzas entre os debuxos de obxectos cotiáns e as  letras que o conforman, fomentando así o interese dos cativos sobre os debuxos, para que encontren as vogais e as relacionen co obxecto ilustrado.

Potencialidades: este álbum permite traballar múltiples aspectos que inciden na adquisición da linguaxe. A construción poética asenta no son das vogais, na recreación de formas e na composición de palabras, que van progresivamente graduando a dificultade, dende as monosílabas ata as trisílabas. Salienta tamén a recreación visual nas propias ilustracións, que integran as vogais como un elemento icónico máis, o que redunda no recoñecemento visual das súas formas para os nenos e nenas que están a se familiarizar con estes elementos do abecedario. Salienta a perspectiva lúdica e os diferentes xogos sonoros e visuais que se recrean ao longo da obra, que lle dan vida ás letras e integran elementos figurativos marcados polo humor e o estilo marcadamente persoal de Óscar Villán.  

Recursos:
É de gran interese revisar outra obra deste autor pola intratextualidade que ten coa presente.
  • Rubio, Antonio (2014). Violín. Ilust. Óscar Villán, trad. Manuela Rodríguez.  Pontevedra: Kalandraka, col. Do berce á lúa, [14 pp.]. (ISBN: 978-84-8464-855-0).