Amosando publicacións coa etiqueta Adopción. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Adopción. Amosar todas as publicacións

luns, 16 de abril de 2018

Esperando a Timoun

Casterman, Geneviève (2011). Esperando a Timoun. Ilustr. Geneviève Casterman. Trad. Alicia Capel Tatfer. Barcelona: Flamboyant, [64 pp.]. (ISBN: 978-84-938602-2-6).

Descrición do formato e contido: álbum ilustrado de tapa dura e follas de cartolina, cunhas dimensións 20,9 x 26,4 cm . Na cuberta, aparece o título ao lado dereito e a imaxe ao lado esquerdo: representa a unha cocodrila cunhas maletas mirando cara o mar a través dunha porta, que por o título déixanos entrever que vai a ser nai, mostrando un rostro de tristeza e de espera cuns prismáticos na man; leva posto un vestido e aparece outro colgado ao seu carón; nunha das maletas podemos ver a un topo identificado como o pai de Timoun (neno); un mapamundi que nos orienta ao neno, podendo vir de calquera sitio, e un calendario ao cal lle van pasando os días para a chegada de Timoun. Na contracuberta mostrase unha breve explicación da obra e a nai, co vestido que aparece colgado na cuberta, tendo ao bebe no berce. Na garda do principio, vese o mar e un barco ao lonxe a man esquerda e na garda do final, vese o mesmo barco pero desta vez a man dereita, como regreso despois de deixar a Timoun.
Na portada vemos outra vez o título da obra e as dúas maletas co topo mirando cara a fronte. As cores que se utilizan ao longo de toda a historia son moi cálidas. As ilustracións son sinxelas e moi representativas sendo unha mesma imaxe a representada. Estas van acompañadas dun texto breve que encadra a perfección coas imaxes, dando máis información visual ao lector. Hai páxinas que non teñen texto, so imaxe e outras que teñen nun lado imaxe e na outra o texto.
A obra xira entorno a unha parella: cocodrila e topo, a espera de Timoun que significa “neno” en criollo. Os dous animais esperan un largo tempo, pasando por diferentes estacións do ano, a adopción de Timoun. Durante a espera a cocodrila sentiuse con medo e con dubidas xa que nunca daba chegado o neno a súa vida, ata que un día chegou a hora de viaxar. Ao regreso, a nai viña co seu fillo sendo recibidos por todos os animas do pobo.

Potencialidades educativas: con este libro pódese traballar as diferentes maneiras que teñen de chegar os nenos/as ao mundo e se temos crianzas adoptadas na aula será unha boa ferramenta. Falarlle tamén da espera, de saber esperar cando se desexa algo con moitas ganas. Ensinarlle co libro as estacións do ano representadas e canto tempo pode pasar entre unha e outra.

Recursos de interese:
Xisca Bestard (2012). Esperando a Timoun. En Actividade infantiles en la Central de Raval http://barcelones.com/cultura/actividades-infantiles-en-la-central-del-raval/2012/03/ (consultado 28/03/2018)

martes, 20 de marzo de 2018

Chocolate infinito


Muiña, Paloma (2015). Chocolate infinito. Ilustr. Betania Zacarías. Madrid: Ediciones SM, col. Álbumes ilustrados, [32 pp.]. (ISBN: 9788467577624).

Descrición do formato e contido: álbum ilustrado de tapa dura. En la cubierta aparece el título del cuento y la imagen de una niña sentada en una mesa con un gato, avistando una tarta con adornos y a su alrededor dos tazas, una rellena de chocolate, sobre un fondo rojo oscuro. La contracubierta muestra un breve resumen de la historia y la imagen de la misma mesa que la cubierta, pero esta vez con la silla vacía, donde se advierte un humo. En la portada, sobre un fondo blanco, aparece sólo el título de la historia, el nombre de la autora, ilustraciones y editorial. Las ilustraciones son realistas, usan colores claros y vivos con trazos sencillos, combinando la técnica de pintura con lápices de colores y pintura al óleo. El texto tiene coherencia con las imágenes, aunque éstas siempre ofrecen más detalles e información visual que el escrito. Las figuras ocupan toda una carilla por lo que nos encontramos con dos ilustraciones por página. La lengua empleada es sencilla, lo que facilita la comprensión del lector y el narrador es un yo protagonista.
La historia trata sobre una niña, llamada Paula. Es Navidad y a ella le gusta mucho estas fiestas, pero sus padres se van de viaje y la dejan con sus abuelos. Son unas navidades raras. Su abuela le dice que puede pedir dos cosas a los Reyes Magos: una muñeca de pelo rizado y un chocolate infinito. Ese día llega, se despierta, sus padres han vuelto de viaje con una hermanita que tiene el pelo rizado y la piel de chocolate. ¡Es justo lo que había pedido Paula!

Potencialidades educativas: es un cuento sobre la adopción, que ayuda a los niños a entender su significado. También sirve para reflexionar con los  niños sobre el amor y la afectividad, ya que hay muchos niños que no tienen un hogar o una familia y que por ello hay que darles mucho amor y comprenderlos.

Recursos de interese:


Herminia (2017). “Chocolate infinito”. En mamá bamba http://www.mamabambablog.com/chocolate-infinito/ (Consultado: 11/03/2018).

mércores, 7 de marzo de 2018

Yared e a súa nova familia






Pérez Otero, Amalia (2008).Yared e a súa nova familia. Ilustr. Pablo Álvarez Rosendo. Vigo: Nova Galicia Edicións,[24 pp.]. (ISBN: 978-84-8464-548-1).

Descrición do formato e contido: conto infantil de tamaño medio e tapa dura e é un álbum ilustrado, xa que contén imaxes moi claras, cores vivas e familiares explicando a historia da obra.
O libro conta cunha cuberta que nos di que vai a falar sobre unha familia e que un deles é alguén especial, polo que é o protagonista e cunha contracuberta, que nos indica o final da obra de cando o neno adoptado vai para casa coa súa familia nova, polos elementos empregados; como o avión e varias casas xuntas nunha cidade.
            As caricaturas dos personaxes son diferentes e máis grandes do normal, como á hora de mostrar un sorriso. O narrador é en primeira persoa, xa que é o neno quen conta a súa historia e presenta aos demais, tamén mostra os seus sentimentos, de como se sente por todo o que está vivindo.
O protagonista chámase Yared, un neno que vive en Adís Abeba (Etiopía), e un día foron a buscalo unha parella de matrimonio para adoptalo. Ao principio chamoulle a atención porque os seus novos pais tiñan a pel de cor “lúa chea” (branca), pero estaba moi contento e ata chegou a pensar que os seus pais viñeron do espazo e ían ata a lúa, pero colleron un avión para ir a súa nova casa e coñecer a súa familia e aos seus irmáns, que tamén estaban moi felices pola chegada do novo membro á familia. Para Yared todo é novidoso, xa que está nunha etapa onde está descubrindo un mundo totalmente diferente de onde vén.

Potencialidades: este conto é ideal para utilizalo na aula cando chega un neno novo doutro país, polo que é unha boa ferramenta para explicar aos nenos o importante que é aceptalo e proporcionarlle  un ambiente cálido e amoroso, co fin de que se sinta integrado, ademais de ensinarlles o valor do respecto polas persoas, xa que todos somos iguais. Serve tamén cando temos un neno adoptado na aula e cando queremos normalizar a súa situación, xa que pódese sentir estrañado e diferente aos demais. Desta forma, os nenos entenderían que se todos xogamos con todos imos a ser felices.

Recursos de interese:



mércores, 28 de febreiro de 2018

Con Tango son tres



Richardson, Justin e Parnell, Peter (2016). Con Tango son tres. Ilust. Henry Cole. Trad. Sandra Senra Gómez e Óscar Senra Gómez. Pontevedra: Kalandraka, col.Tras os montes, [28pp.]. (ISBN: 978-84-8464-985-4). 

Descrición do formato e contido da obra: conto ilustrado, encadernado con tapa dura, de forma rectangular con cantos rectos e con láminas grosas.
Na cuberta aparecen dous pingüíns maila 
súa cría, o título do libro aparece arriba á dereita formando parte do ceo e, tipograficamente, a palabra Tango destaca sobre o resto, xa que é de maior tamaño. O nome dos autores e o do ilustrador aparecen abaixo á dereita, mentres o da editorial aparece no lado esquerdo, integrado no hábitat dos pingüíns.
Na contracuberta hai unha breve descrición dos autores e do ilustrador da obra e de fondo pingüíns.
O conto ten 28 páxinas nas que o texto e os signos sempre aparecen na parte esquerda e as ilustracións ocupan todas as páxinas. As imaxes son atractivas e divertidas e captan a atención. 
As ilustracións presentan cores vivas nas primeiras páxinas, nas que explica a ambientación e o lugar onde acontece esta historia. Nas páxinas onde vemos o lugar onde viven os pingüíns, predominan as cores grises, azuladas e brancas.  Algunhas imaxes presentan unha forma ovalada, que esvaece no seu contorno e recorda a imaxe dun ovo. As ilustracións son fieis á realidade.
No que respecta ao texto, é moi sinxelo, con frases curtas e un claro predominio da imaxe sobre este. Presenta onomatopeas, como a que avisa a rotura do ovo.  
Esta historia está baseada nun feito real ocorrido no zoo de Central Park, en Nova York. Os protagonistas do conto son Roi e Silo, dous pingüíns machos aos que Rob Gramzay, o coidador do zoo, descobre  como parella. Despois de observalos como intentaban incubar unha pedra decide darlles a oportunidade de crear unha familia. Para iso, colleu un ovo doutra parella, que nunca fora capaz de ocuparse de dous ou máis ovos, e colocouno no niño baleiro que construíran Roi e Silo. Así é como nace Tango, nome co que foi bautizada a cría e que fai referencia ao baile, xa que se precisan de dous para bailar un tango.
Esta obra foi moi criticada e incluso censurada por abordar unha temática como é a homosexualidade.
Ademais, na garda final do libro preséntase unha nota na que se explica que a historia ocorreu de verdade.

Potencialidades. Con este conto pódese traballar o coñecemento do medio, en especial os  pingüíns dun zoo. É unha historia que trata o amor, o coidado e a tolerancia e a aceptación das diferenzas a partir dunha parella peculiar. Ademais de ser sinxelo e claro pódenos servir para explicar ás crianzas conceptos como a adopción ou a diversidade familiar. 
Con esta historia tamén aprenden novo vocabulario como incubación e pode aproveitarse para ensinarlle os distintos lugares onde viven os animais. Podemos tamén preguntarlles como coidan eles a súa familia e ensinarlle a importancia desta, ademais da diversidade de familias que hai, o respecto e a tolerancia.

Recursos didácticos de interese e estudos sobre a obra:
Costa, M (15 de setembro do 2009). Libros para niños e ideas para su utilización. Recuperado de http://librosparaninosyninas.blogspot.com.es/2009/09/tres-con-tango.html (consultado o 24/02/2018).

Mora, J (2015).Tres con Tango [Arquivo de vídeo]. Recuperado de https://www.youtube.com/watch?v=R0xnuDjjCao (consultado o 24/02/2018).