Amosando publicacións coa etiqueta #Amizade. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta #Amizade. Amosar todas as publicacións

luns, 30 de abril de 2018

Es ti o meu amigo?


Soldado, Magda, Es ti o meu amigo? (2007). Ilust. Jacobo Muñiz,-A Coruña: Baía Edicións, col. Xiz de Cor, [30 pp.]. (ISBN:978-84-96526-96-9).


Breve descrición de formato e contido: álbum ilustrado de tapa branda cunhas dimensións de 25 x 25 centímetros. Na cuberta pódese observar o coello Dentón sentado nunha pradeira e na contracuberta a continuación da pradeira. As ilustracións posúen un carácter figurativo e están realizadas con pintura de ceras de cores cos contornos redondeados e de liñas finas, así como os trazos dos diferentes animais están debuxados moi suavemente con liñas delicadas. Nos personaxes están debuxados con cores claras e cálidas. A pesar de que, nunha páxina do álbum onde aparecen unhas bestas,están ilustradas con cores fríos e fondos escuros para representar o medo e a inseguridade. Esta historia presenta unha estrutura tradicional de presentación, nó e desenlace e está contada por un narrador omnisciente, por medio dun breve texto de frases sinxelas, na qué tamén interveñen os personaxes da historia, os animais.
O álbum recolle a historia de Dentón, un coello que sofre unha catástrofe, un día inúndase a súa casa e non encontra forma para resgardarse do frío e das bestas ata conseguir amañala. Dentón cría que calquera dos seus amigos lle darían cobixo pero todos lle puñan excusas. O coello deuse por vencido, cando de repente o pequeno ratiño Pedriño dille que se quere pode quedar na súa casa. O problema apareceu cando se dan conta de que a casa de Pedriño e moi pequena, pero tras moito esforzo, conseguen que Dentón entre nela. Así é como Dentón comprende que non se pode chamar amigo a calquera.

Potencialidades educativas:  Ademais de traballar o valor da amizade, tamén fomenta o traballo en equipo, o compañeirismo e a empatía. Pola súa contra tamén trata de facer entender ao neno/a que hai que ter cuidado coas relacións, e non fiarnos sempre das apariencias, como mostra a metáfora do ratiño Pedriño. Tamén se pode considerar como un libro interesante a hora de traballar a autoestima e a superación. Isto vémolo plasmado no protagonista principal, pois nun primeiro momento séntese aterrado ao ver que as bestas o van comer e non pode voltar a súa casa, pero tras meditalo e sacarlle valor consegue o seu obxectivo.

Por outra parte, apréndense coñecementos acerca de diferentes tipos de animais, da súa alimentación, hábitat, tamaño...

luns, 23 de abril de 2018

Pepiña Maruxiña quere voar

Castro Lima, Manuel (2013), Pepiña Maruxiña quere voar, deseño Francisco Ameixeiras Sánchez, Barafunda editorial. [36 pp.] (ISBN: 9788494198502) 

Breve descrición do formato e contido da obra:  É un conto ilustrado en formato cadrado que narra a historia dunha xoaniña chamada Pepiña Maruxiña, e como, a través da súa constancia e tenacidade e as ganas de non deixar de soñar, consegue as ás que precisa para poder voar. Este conto está baseado na tradición popular de cantarlles as xoaniñas para protexelas, e tamén para que emprendan o voo, para que traian bo tempo, boas colleitas... co obxectivo de recuperar esta tradición oral. Ao longo do conto Pepiña Maruxiña emprende unha aventura polo xardín en busca das súas ás. Polo camiño coñecerá diferentes animais que a axudarán a cumprir os seus desexos de voar. Na cuberta do libro aparece a protagonista, Pepiña Maruxiña, enriba dunha folla, mirando cara un grilo que está voando. Así, pódese apreciar as ansias da xoaniña de cumprir os seus soños de voar. 

Potencialidades educativas: Nesta historia, a xoaniña persegue o seu sono, isto ensínalle os nenos e nenas a perseguir o que realmente queren e que con constancia poden conseguir os seus propósitos e a importancia de facer estos realidade. Aprenderán a valorar a disciplina de traballar tódolos días coa mente posta no logro dos seus obxectivos. Lograr as metas é unha das habilidades máis importantes que os nenos poden aprender, e canto máis cedo aprendan, máis probabilidades terán de ter resultados exitosos na vida. Unha vez que os nenos interioricen esta habilidade, poderán alcanzar máis éxito na escola e na casa. Debemos ensinarlles a que aprendan cómo lograr as súas metas e desta maneira darlles unha sensación de que son capaces de facer todo o que dexesen con esforzo e constancia. Tamén pretende espertar nos máis cativos o interese pola cultura do noso e o respecto a natureza. É moi importante que os nenos desde idades temperás, aprendan, a través dos seus pais e os seus educadores, a respetar e a valorar a natureza. O amor pola natureza levaraos a apreciar o mundo natural e a actuar en correspondencia con estos sentimentos, contribuíndo ao seu coidado. A tradición oral é un gran potencial educativo e consegue que os nenos se relacionen co contexto e lles permite interesarse polas costumes e as tradicións do seu entorno. 

Recursos de interese:
Presentación contacontos Pepiña Maruxiña quere voar. Espectáculo infantil da compañía Barafunda. https://www.youtube.com/watch?v=e1hNY-KGqRQ (consultado 23/04/2018)

O chaleco do ratiño


Nakae, Yoshio (2017). O chaleco de Ratiño. Ilustr. Noriko Ueno, Traduc. Santiago Suevia Sobral. Madrid: Lata de sal, col. Vintage, [32 pp.]. (ISBN:978-84-946650-1-1).

Breve descrición do formato e contido da obra: O chaleco de Ratiño é un álbum ilustrado escrito en galego, cunhas dimensións de 23,7x20,6 cm encadernado con tapas duras. Na cuberta presenta o título do conto en grande e a imaxe dun rato en pequeno. É de cor verde e branco, coas letras es rosa. As ilustración que atopamos nas páxinas son en branco e negro, sobre un fondo branco, mentres que as páxinas onde aparece o texto (pouco texto) son verdes. Este libro relátanos a historia dun rato ao que a súa nai regaloulle un chaleco tecido por ela. Todos os seus amigos do bosque (de tamaño máis grande ou máis pequeno) pedíanlle probrar o chaleco, el acepta sempre pero o chaleco vai estirando. Cando o ratonciño mira que o chaleco está moi estirado entristece, pero de todos os problemas pódese sacar unha solución, e así o fai.

Potencialidades: este conto axudará aos nenos e nenas a fomentar o sentido do humor e a xenerosidade, podendo ver sempre o lado positivo dos problemas e loitando por buscar solucións

domingo, 22 de abril de 2018

Un día de neve




Jack, Ezra (2013). Un día de neve. Ilustr. Ezra Jack Keats, trad. Rafa Salgueiro. Madrid: Lata de Sal, col. Vintage, [36pp.]. (ISBN: 978-84-940584-7-9)

Breve descrición do formato e contido da obra: álbum ilustrado con encadernación en cartoné, formado por 36 páxinas e tapas duras dun tamaño de 28x25 cm sen cantos redondeados. Na cuberta aparece a sombra dun neno de cor que vai deixando a súa pisada sobre a neve. Na parte dereita deixase ver a imaxe dun semáforo que fai referencia a rúa pola que vai camiñando o rapaz, e na esquerda encóntrase unha marca que indica o 50 aniversario da súa publicación, que foi cando se editou por primera vez en España. Na contracuberta vai seguindo a imaxe do chan coas pisadas da neve. Tanto a cuberta como a contracuberta están debuxadas en cores chamativas que captan así a atención do lector. No interior do conto vaise narrando a historia e ao lado van aparecendo as imaxes en forma de collage, que describen o que o autor está a contar. 
O libro conta a historia de Peter, un neno de cor que unha mañá de inverno espertou e viu por primeira vez todo nevado. Había tanta neve que apenas se deixaba ver a rúa. O neno pasou todo o día xogando, fixo un boneco, anxos, escalou unha enorme montaña de neve e escorregou por ela abaixo. Antes de ir para a casa recolleu un puñado de neve e fixo unha pelota pequena con ela para gardala no peto. Pero cando foi para a cama, buscou no peto e a bola de neve xa non estaba, polo que Peter púxose moi triste. Esa mesma noite soñou que o sol xa derretera toda a neve, pero cando se levantou deuse conta de que só fora un soño xa que aínda había moita e incluso seguía nevando. Nada máis almorzar chamou a un dos seus amigos e saíron os dous a xogar outro día máis coa neve.

Potencialidades educativas: a obra está recomendada para nenos e nenas maiores de 4 anos. Con ela pódese traballar o coñecemento do mundo que nos rodea así como o descubrimento dun mesmo, xa que como se pode observar, Peter ao ver por primeira vez na súa vida a neve ten a necesidade de explorar e coñecer o que ata ese momento para el era descoñecido. Ademais pódese traballar tamén as diferentes emocións e sensacións, xa que neste conto vemos como o protagonista pasa dende a sorpresa de ver a neve, a alegría de estar xogando con ela ou a tristeza cando pensa que esta xa se derretiu. Así pois, este conto plasma os sentimentos que pode ter un neno ante o descubrimento de sucesos que para el son novidosos. Outro aspecto moi importante que se podería  traballar con este conto sería o multiculturalismo xa que este é o primeiro libro da literatura infantil protagonizado por un neno de cor negra. Este álbum está dispoñible en dous idiomas, en inglés (versión orixinal) e en galego.

Recursos en liña:



martes, 10 de abril de 2018

El buen lobito



Shireen, Nadia (2016). El buen lobito. Madrid: Bruño, col. Cubilete [32 pp.], (ISBN: 9788421689653)
Breve descrición do formato e o contido: álbum ilustrado cun formato cadrado (27x24 cm) e cuberta de cartoné. Foi premiado na Feira Internacional do Libro Infantil de Bolonia. A obra narra a historia dun lobo bo e distinto aos da súa especie. Tanto a cuberta como a contracuberta teñen un fondo ocre; na cuberta aparece o título do libro cunha tipografía que semella ser lá de cor azul e os pelos do Lobo Malo, o que se deixa entrever pola esquina superior esquerda, por riba do título; por baixo, aparece a ilustración do Lobito Bueno, protagonista da obra e, por último, o nome da autora e ilustradora, escrito cun fío rosa que continúa pola contraportada. Nesta, atopamos o resto de títulos que conforman a colección onde se inclúe esta obra e un resumo da historia, xunto cun debuxo da Abuelita tecendo co fío rosa que se utilizou na cuberta para escribir o nome de autora.
Destaca o seu texto polo diálogo, o que lle imprime un carácter áxil e divertido así como o uso das maiúsculas par destacar certas palabras.
Un dos principais atractivos deste álbum ilustrado son as coloridas e moi atractivas ilustracións e as numerosas reseñas á literatura infantil máis clásica, tanto con imaxes como co seu texto, atopando aos Tres Porquiños, a Carrapuchiña Vermella e á Avoíña (Pekeleke, 2018).
As ilustracións que aparecen neste conto son moi expresivas e tenras á vez que divertidas, acompañando moi ben o relato, transmitindo o que acontece sen necesidade da lectura do texto, do que se prescinde en moitas das páxinas, seguindo ben a historia simplemente por medio das imaxes.


No referido ao contido, o protagonista da historia é un adorable Lobito ao que lle encanta ser bo, comerse toda a verdura do prato, preparar sobremesas riquísimas, portarse xenial cos seus amigos e escoitar atentamente os contos da avoíña xunto aos seus amigos, os tres porquiños. Nunha ocasión, escoitando atentamente un conto, descobre que todos os lobos dos contos non son como el, son feroces e malvados!….pero e entón el?... El non é como os demais, el é un  lobito diferente. A súa avoíña non deixa de dicirlle o bo que é pero resulta que non todos os lobos son tan bos como el! É entón cando, no bosque, atópase co lobo malo como e comeza a súa aventura. O lobo malo (de cor negra e con ollos amarelos) fíxolle unha pequena chantaxe emocional ao Buen Lobito e provocoulle para que tentara ser malo. O Buen Lobo, primeiro, tentou soprar a casa dos seus amigos porquiños, e mesmo ouveou á lúa pero non conseguiu o seu obxectivo, pero cando o lobo malo dispúxose a comerse á avoíña, aí saíu a rabia do Buen Lobito, que se votouo porriba do Lobo Malo mentres lle dixo : - ¿Lo ves, Lobo malo? ¡Soy un lobo de verdad! Lo que pasa es que también soy Bueno. – ¡Esto hay que celebrarlo!- Exclamó la  Abuelita. -¿Dejarás de comerte  a la gente , Lobo Malo?- le preguntó el Buen Lobito. –Oh, supongo que si…- sonrió el Lobo Malo. É enton cando o Lobo Malo cómese ao Buen lobito e a Abuelita, aparecendo unha ilustración na última páxina do Lobo Malo lendo o conto do Buen Lobito.
Potencialidades
Estamos ante unha historia moi divertida e magnificamente ilustrada, destaca pola ilustración humorística e polas referencias a contos clásicos como “Os tres porquiños” e “Carrapuchiña Vermella” así como polo seu final sorprendente e inesperado. Pola súa temática, permite traballar conceptos como o autoestima, a amizade, a confianza en un mesmo, a bondade e o bo comportamento, os estereotipos e prexuízos, o diálogo e a modificación de conducta, aínda que esta última non sempre salga como esperamos. Os lobos sempre son os malos dos contos, aparecen pola noite, derruban casas a suplidos e cómense avoiñas, non teñen amigos/as... e que non pode existir un lobo coma o protagonista desta obra? El é un  lobito moi bo e está disposto a demostrar que para ser un lobo de verdade non fai falta ser malo. Isto podemos extrapólalo a cada un de nos, porque cada un de nós somos únicos/as e especiais, e non temos que facer o que os demais esperan de nós para sentirnos ben, pois a verdadeira felicidade está en ser feliz co que uno é.
É unha metáfora de como moitas veces as persoas ocórrenos o mesmo que ao Buen  Lobito, que, presionados pola contorna, tentamos cumprir as expectativas que nos impoñen cando realmente temos outras aspiracións.  Favorece a conciencia crítica por parte dos cativos/as ao falar dun lobo que decide ser diferente e non quere amoldarse ao que todo o mundo espera que sexa ou faga, o que da pe a traballar os estereotipos e prexuízos que se poden ter ante unha persoa xulgándoa sen coñecela, poñendo etiquetas pexorativas innecesarias. Ao mesmo tempo, podemos traballa o autoestima, é dicir, facer reflexionar aos cativos/as sobre o concepto que temos cada un de nós mesmos a vez que nos anima a crer en nós e confiar en todo aquilo que podemos e queremos chegar a ser.
Podemos aproveitar este conto para traballar con nenos con problemas de comportamento. Tamén ensínanos que, tal como advírtenos a avoíña e como remata a historia, hai que coidarse dos “lobos malos”, porque algúns son malos de verdade e non teñen intención ningunha de cambiar. A súa temática non deixará indiferente a ninguén, os nenos/as quedarán sorprendidos con ese final alucinante pois non todos os contos, como a vida real, deben ter un final feliz.
Recursos
Pekeleke (2018). Descubre los mejores libros infantiles y cómics para niños. Recuperado de http://pekeleke.es/libros/buen-lobito-nadia-shireen/ a 10/04/2018. Reseña do libro.
Gracia, Eva. (2014). El buen lobito", un cuento infantil que favorece el autoconcepto del niño. Bebés y más. Recuperado de https://www.bebesymas.com/libros-infantiles/el-buen-lobito-un-cuento-infantil-que-favorece-el-autoconcepto-del-nino  a 10/04/2018. Reseña do libro.
Soñando cuentos (2013). El buen lobito. Blogspot. Recuperado de http://sonandocuentos.blogspot.com.es/2013/11/el-buen-lobito.html a 10/04/2018. Reseña do libro.
P. Virginia (2014). Aula de Virginia. Proyecto cuéntame un cuento. Recuperado de http://auladevirginia.blogspot.com.es/2015/11/el-buen-lobito.html a 10/04/2018. Reseña do libro. Utilización dun proxecto onde unha vez o mes trabállase cun conto diferente, facendo cos alumnos/as un videoconto con cada un de eles.
Pintadera, Fran (2013). Franpintadera palabrarista. Blogspot. Recuperado de http://franpintadera.blogspot.com.es/2013/09/el-buen-lobito.html a 10/04/2018. Reseña do libro.
El aula de Janire (2015). Cuento para mejorar el comportamiento y reforzar la autoestima: el buen lobito. Aula compartida. Recuperado de https://elauladejanire.wordpress.com/2015/06/11/cuento-para-mejorar-el-comportamiento-y-reforzar-la-autoestima-el-buen-lobito/ a 10/04/2018. Reseña do libro e proposta de actividades para traballar trala lectura do conto.



martes, 3 de abril de 2018

¿Puedo mirar tu pañal?




Van Genechten, Guido. (2009). ¿Puedo mirar tu pañal?. Traduc. Teresa Tellechea. Madrid: Ediciones SM. [32 pp.],  [ISBN: 978-84-675306-9-8]
Breve descrición do formato e o contido: álbum ilustrado con solapas cun formato cadrado (26,6 x 25,6 cm) e unha cuberta de cartoné. Tanto a cuberta como a contracuberta teñen un fondo branco e amarelo, onde, por un lado, aparece o protagonista da obra: o rato e, polo outro, un resumo da historia xunto cun debuxo dun urinario, elemento clave que nos da pistas sobre o tema a tratar no álbum.
Destaca o seu texto polo diálogo e a repetición, o que lle imprime un carácter áxil, divertido e moi fácil de memorizar polos nenos/as, xa que a estrutura vaise repetindo ó longo de toda a narración, pois cada vez que o rato atópase cun dos seus amigos, sempre pregunta: - ¿puedo mirar tu pañal?.


As ilustracións que aparecen neste conto son realistas e moi expresivas á vez que divertidas, acompañando moi ben o relato, transmitindo o que acontece sen necesidade da lectura do texto, podendo seguir ben a historia simplemente por medio das imaxes. As personaxes son diferentes animais personificados todos/as con cueiros, debuxados cun trazo negro groso e de forma redondeada, situadas sobre un fondo de cor branco.
No referido ao contido, a historia trata dun ratiño moi curioso que sempre esta metendo o seu fociño por todas partes. É tan curioso que, a medida que se vai topando cos seus amigos/as, unha lebre, unha cabra, un can, unha vaca, un cabalo e un porco, vailles pedindo que lle amosen o que teñen cada quen no seu cueiro. A historia remata cando, unha vez viu todas as cacas dos seus amigos, eles pídenlle que lle amose o que ten el no seu cueiro; é entón cando todos/as quedan abraiados o ver que o rato non ten nada, preguntándolle todos á vez : - ¿Cómo es posible?. O que o rato  contesta: - Muy sencillo, hago caca en el orinal. Mirad, ahí está. Polo que todos os seus amigos/as sentáronse cada quen no seu urinario exclamando -¡Queremos probarlo!.
Potencialidades educativas: Conto baseado na repetición e no diálogo, o que favorece a memorización, a participación e anticipación dos/as oíntes, á vez que se traballa a conciencia fonolóxica (repetición da mesma pregunta por parte do rato cada vez que se vai topando cun dos seus amigos/as). Conta con ilustracións moi vistosas e que axudan a que os nenos/as sexan capaces de seguir a historia. Danse a coñecer algúns dos animais que podemos atopar na nosa contorna. O ser un álbum ilustrado con solapas faino máis  atractivo e interactivo, pois o neno/a pode descubrir xogando a ver que ten no cueiro cada unha das personaxes, o que permite, a súa vez, traballar as características dos diferentes animais e como é a súa caca. Os nenos/as vanse sentir identificados co protagonista da historia, o rato, pequeno e moi curioso, que está aprendendo a utilizar o urinario, coma eles/as. Trabállanse temas como a amizade e como podemos aprender dos demais á vez que se axuda a que os nenos/as sexan capaces de ser máis autónomos, deixando de usar cueiros e comezando a utilizar o urinario.
Conta cun toque de humor e de risa, co cal os máis cativos se poden entreter e divertir e, sobre todo, pasar un momento de lectura agradable e divertido. O tratamento do tema escatolóxico como é a caca é un gran recurso para utilizar en infantil, xa que moitos de eles/as inda están no proceso de control de esfínteres ou acaban de deixar de utilizar cueiros, tema que debe traballarse con total naturalidade.
Esta obra está traducida a moitos idiomas como o portugués, inglés, francés ou castelán.
Recursos
Aprendemos juntos (2016). Operación ¡”Chao pañales!”. Recuperado de http://www.aprenderjuntos.cl/operacion-chao-panales/ a 9/04/2018. Consellos para axudar a nais e pais que están traballando o uso do urinario cos seus fillos/as.
Aprendemos juntos (2016). Juegos para la “Operación ¡Chao pañales!”. Recuperado de http://www.aprenderjuntos.cl/juegos-para-la-operacion-chao-panales/ a 9/04/2018. Propostas de actividades lúdicas para familias e educadores que axundan os cativos/as no control de esfínteres.
Camacho, Alejamdra (2018). Ser padres. 10 cuentos para dejar el pañal. Recuperado de https://www.serpadres.es/1-2-anos/educacion-estimulacion/fotos/cuentos-para-dejar-el-panal/todo-el-mundo-va a 9/04/2018. Reseña do libro “¿puedo mirar tu pañal?”
Con mis hijos (2018). Libros y cuentos. Recuperado de https://www.conmishijos.com/libros-y-cuentos/6-7-anos/puedo-mirar-tu-panal-album-ilustrado-para-ninos/ a 9/04/2018.. Reseña do libro “¿puedo mirar tu pañal?”.
Federación de Enseñanza de CC. OO. de Andalucía (2011). Temas para la educación. Revista digital para profesionales de la enseñanza. (Vol. 13). Recuperado de https://www.feandalucia.ccoo.es/docu/p5sd8253.pdf a 9/04/2018. Documentación sobre o proceso de control de esfínteres entre nenos/as de 3 a 6 anos, consellos e pautas para pais/nais así como os aspectos evolutivos relacionados.
Hidalgo, Marta (2016). La fábrica de los peques. Recuperado de http://lafabricadelospeques.com/libro-puedo-mirar-tu-panal/ a 9/04/2018. Reseña do libro “¿puedo mirar tu pañal?”.
Pekeleke (2018). Descubre los mejores libros y comics para niños. Recuperado de http://pekeleke.es/libros/puedo-mirar-tu-panal-de-guido-van-genechten/ a 9/04/2018.. Reseña do libro “¿puedo mirar tu pañal?”.
Rodríguez, María Jesús (2017). Programación para el control de esfínteres. Revista dixital Educación 2.0. Recuperado de https://educacion2.com/programacion-para-el-control-de-esfinteres/ a 9/04/2018.. Exemplo dunha programación que podería levarse a cabo nun aula de infantil.
A jugar (2017). Videoconto da obra. Recuperado de  https://www.youtube.com/watch?v=FZklhw4OqPk a 9/04/2018.