Amosando publicacións coa etiqueta Aceptación. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Aceptación. Amosar todas as publicacións

luns, 7 de maio de 2018

Petra


Bansch, Helga (2007). Petra. Ilust. Do autor, traduc. Eva Mejuto. Pontevedra: OQO Editora, col. O, [ 36 pp.]. (ISBN: 978-84-9871-002-1).

Breve descrición e contido da obra: albúm ilustrado, de forma rectangular(25 x 23 cm) en lingua galega. A cuberta e a contracuberta son de tapa dura. A cuberta amósanos o título da obra aparece en letras maiúsculas na metade esquerda na parte superior, enriba deste atópamos o nome da autora e na esquina inferior dereita aparece a editorial, todos eles de cor vermellón. Nunha zona máis centrada da cuberta aparece a ilustración da protagonista da historia, a elefanta Petra, cunha fita métrica e uns pesos, deste modo danos unha pista do contido da obra. Na contracuberta aparecen outras personaxes que forman parte da historia. Presenta gardas no inicio e no final do conto, de cor laranxa e con pequenos debuxos de insectos. Todo o conto amosa cores chamativas e vivas, nelas aparecen todos as personaxes que conforman o relato, todos eles animais salvaxes, representados nunhas ilustracións moi pintorescas.
Un narrador vai contando a historia de Petra e os diálogos das personaxes que interveñen nela. Petra é unha elefanta que pensa que ten moitos defectos e non se acepta a si mesma pola súa imaxe persoal, intenta de forma reiterativa modificala. Ao final do relato aceptase a si mesma e consegue ser feliz tal e como é tal e como le dicía súa nai "A gordura é fermosura!".

Potencialidades: a partir de esta obra pódese traballar un tema, o aspecto físico, un gran dilema que causa diversas opinións na sociedade actual. A autora pretende que os nenos vexan esta situación na que se encontra a nosa protagonista dende outro punto de vista. Temos que potenciar a súa aceptación, seguridade, o seu autoconcepto e a súa autoestima . É un tema moi interesante para traballar cos nenos xa que dende unha idade moi temprana intentan imitar moitas imaxes distorsionadas coa realidade. Temos que premiar e valorar a diversidade e as diferencias de cada un dos nosos alumnos, e tamén que se valoren entre eles, tanto en características físicas como psíquicas.
Podemos traballar con que os propios nenos aporten a súa opinión e conclusión sobre o relato.

martes, 1 de maio de 2018

Vacío

Resultado de imagen de vacío


Llenas, Ana ( 2015), Vacío, Alborote: Barbara Fiore Editora, ( +5 anos), [76pp], (ISBN 9788415208723).

Breve descrición do formato e contido da obra: álbum ilustrado de medidas 230 x 280 cm. A súa cuberta dura, imita ó cartón que tan a miúdo usa a autora nas súas ilustracións e que é unha das súas sinais de identidade. Malia ter bastantes páxinas, no interior presenta un breve texto que acompaña ás fermosas ilustracións en forma de collage. Ilustracións que, na maioría dos casos, ocupan ámbalas dúas páxinas -dereita e esquerda- e que cobran todo o protagonismo na obra. Aparece tamén algunha páxina practicamente en branco só cunha pequena frase, para darlle máis énfase ou crear no espectador a expectativa de que pasará na seguinte páxina. Álbum dunha grande plasticidade e beleza que xoga coas cores, identificándoas coas emocións e que nos transportan a eses estados de ánimo só con virar a folla.
A protagonista é Xulia, unha nena cunha vida apracible e feliz que, de súpeto, un día ve como todo muda, ó sufrir unha inesperada perda. A súa perfecta vida tranquila esvaece e ela fica cunha sensación de baleiro no seu interior que non sabe como encher. Un baleiro, que a autora e ilustradora simboliza maxistralmente como un burato que atravesa o peito da nena na cuberta do libro e que continuará debuxado nesta ao longo de toda a historia. Ese oco non fará máis que medrar e medrar, invádeo todo, cada día vai facéndose máis e máis grande e enchéndose tamén de todo tipo de monstros e friaxe, enchéndoa a ela de tristura.


A súa pesadume levaraa a saír na procura de posibilidades para pechalo, tapalo ou borralo para que desapareza e todo volva ser coma antes. Próbao todo: a comida, un novo amor, moitos agasallos... Mais nada funciona e o oco segue aí, medrando e medrando. O desacougo que lle produce comprobar que non existe nada que poida eliminalo para sempre, conduciraa a unha profunda tristura que lle servirá para espertar a unha nova realidade: a solución para encher ese oco non a atopará en nada material, senón que deberá buscar no seu interior, nos mundos marabillosos que alí se agochan. Asumir esa descuberta e acéptala serviralle para poder acadar de novo a felicidade e superar a súa perda. 

Potencialidades: Esta obra ofrécenos unha xenial ferramenta para traballar as emocións cos nenos, dándolles recursos que lles axuden a xestionalas. A vida está chea de encontros, risos, retrincos de felicidade; pero tamén de desencontros, de perdas que provocan en nós un sentimento de baleiro. Sensacións tristes que nun determinado intre nos poden semellar imposibles de superar ou enfrontalas. Para conseguilo deberemos atopar forza no noso interior para acadar de novo a felicidade. A autora, neste fermoso álbum ilustrado, fálanos desa capacidade de sobrepoñerse á adversidade e de poder atopar un sentido o que temos, ou mellor dito o que somos. Convídanos a reflexionar sobre a necesidade de asumir que toda perda produce un baleiro e que por moito que queiramos non o poderemos encher con cousas materiais. Fronte a unha perda deberemos buscar no noso interior, só aí atoparemos as chaves para ser felices, querernos a nós e aos demais. Estamos polo tanto, ante unha obra estupenda para falar de perdas, das emocións que nos provocan e no xeito de asumilas e seguir cara adiante.


Todos temos ou teremos algún día que afrontar unha perda ao longo da nosa vida, teremos un baleiro ou unha vivencia que nos doa e nos marque para sempre. A autora pon de manifesto a importancia do proceso que debemos asumir despois desa perda, da importancia de mirar cara o interior de nós mesmos e non cara fóra, porque aí, acharemos o que nos fai especiais e únicos. O libro non especifica que lle acontece a nena, cal é a súa perda, así que cada lector pode identificarse con ela e atribuír o baleiro á causa que mellor se axuste á súa vivencia persoal. Que nos pasa cando nos sentimos así e o que estamos tentados a facer ou non… Por iso, o mellor desta obra é que non só é para os máis cativos, senón tamén para o público de todas as idades, porque, todos sufrimos algunha vez unha perda que nos provoca unha grande tristura, que non sabemos como xestionar ou superar. Pero tamén algo que nos gusta ou apaixona, que dá sentido á nosa vida. A protagonista descobre a importancia de coñecerse e quererse a ela mesma e iso acercaraa tamén ós demais. A fin o seu baleiro farase cada vez mais pequeno, pero sen chegar a desvanecerse, nunha metáfora de que todo o que vivimos nos marca e muda a nosa esencia. Tamén as perdas deixan unha pegada en nós, que dalgún xeito nos fai especiais e diferentes aos demais. En definitiva, este álbum configura unha ferramenta formidábel para falar das perdas, de pasar o duelo, de como superalo e seguir cara adiante. Nun proceso que nos mudará para sempre, pero que nos fará entender o fermoso que hai dentro de nós e do mundo que nos rodea. Por último sinalar a infinidade de posibilidades artísticas, plásticas e visuais que nos ofrece esta obra: permitiranos traballar cos nenos na produción de manualidades de todo tipo,  personalizar os nosos propios personaxes, crear monicreques ou mesmo collages, axudándonos a profundar no tema das emocións á vez que confeccionamos todo un universo creativo con eles.





















luns, 30 de abril de 2018

Salvaje




Hugues, Emily (2014). Salvaje. lust. do autor,  trad. Regina López, Barcelona: Libros del Zorro Rojo, [ 34 pp. ] (ISBN: 978-987-1948-43-7).

Breve descrición e contido da obra: albúm ilustrado de tipo narrativo. Formato rectangular e tapa dura, cunhas medidas de 24x28 cm. A cuberta ten unha ilustración corida e chea de vida na que aparece a protagonista, unha nena co pelo de follas e flores do bosque; na parte superior vese o título “Salvaje” e ademias o nome da autora. A contracuberta segue unha continuidade cromática, nela aparece a imaxe dunha árbore nun bosque, ademais debaixo desta atópase unha frase como moralexa do conto. As gardas teñen motivos florais e froitos das árbores do bosque, lugar onde transcorre a maior parte da historia, polo que é un anticipo ó que nos vai contar.  En canto as páxinas, mesturan texto moi breve de carácter descritivo con imaxes, predominando máis as segundas, estas aparecen tamén a dobre páxina. Atopamos páxinas que soamente teñen ilustración, é dicir, ausentes de texto, e outras nas que texto e imaxes aparecen xuntos. Cabe destacar que as ilustracións están relacionadas coa narración en si, pero non son imprescindibles para a comprensión da mesma, só o complementan.
O tema relatado neste libro é bastante común na literatura infantil, pódese observar en historias como en El libro de la selva de Rudyard Kipling. En canto ao contido, o libro relata a historia dunha nena que é abandonada nun bosque ao nacer e que se cría cos animais que alí viven.A nena relaciónase con eles, aprende con eles e é tratada como unha máis durante anos, ata que un día uns humanos a adoptan e a levan á cidade, pero todos se dan conta de que non pertence a ese lugar, a pequena non é feliz.

Potencialidades: Destinado para nenos a partir dos 3 anos. Con este libro podemos traballar conceptos básicos e cruciais nestas idades como a familia, o fogar, a educación… A visión que temos da familia, como punto de partida para coñecer o mundo, pode non ser a única forma de educación, xa que a nena aprende nun ambiente distinto e os animais transmítenlle moitos valores e ela é realmente feliz alí. Para ela son a súa familia, a pesar de ser especial e non estar catalogada como familia típica. A liberdade de poder elixir o que un quere é algo que debemos inculcar aos nosos futuros alumnos e alumnas ao igual que o respeto polas opinións persoais.

Recursos en liña:

     - Contacontos: https://www.youtube.com/watch?v=2KPK8rPzsEU (Consultado o 18/03/2018).

¿Por qué tengo dos papás?

 



Nosti, Lucía (2016) ¿Por qué tengo dos papás?. Ilustr. Cristina Castro. Madrid: CHIADO [ 60 pp ]. (ISBN: 978-989-51-6967-2)


Descripción del formato y del contenido: álbum ilustrado de tapa dura. En la cubierta aparece el título de la obra que hace referencia a una pregunta, ésto hace que ya nos de un adelanto de lo que nos puede contar en la obra, darnos la respuesta a esa pregunta formulada. También aparece el protagonista de la historia, un niño con gafas con un jersey naranja y pantalones azules. Encima del niño, entre el título y el protagonista, aparecen dibujados dos símbolos iguales, que aluden al sexo masculino, entrelazados entre si. Los colores utilizados en la cubierta son el blanco y azul mezclado con violeta, son colores cálidos sin que llamen mucho la atención para que toda la atención se fije en el título y el protagonista dibujado. La contra cubierta es blanca en su mayor totalidad, aun que aparecen machas tintadas de los mismos colores azules y morados que aparecen el la cubierta, así deja también un máximo protagonismo al breve resumen de cinco líneas que aparece de la misma obra.
Las ilustraciones empleadas en el álbum son de colores fuertes y vivos donde los dibujos de los personajes que aparecen se ajustan y combinan con los fondos coloridos elegidos para cada página. Las imágenes están representadas como si fueran unos dibujos animados para dar más familiaridad con este tipo de técnica a los más pequeños y pequeñas lectoras. Se combinan páginas donde la página par y la impar comparten la misma imagen y texto, pero también en ocasiones, la página par tiene distinta ilustración y texto que la página impar aun que siempre guardan relación entre si. El texto es abundante, contiene frases largas y cortas, con un tamaño de letra no muy grande sin llamar mucho la atención para dejarle el mayor protagonismo a las ilustraciones. Toda la obra tiene coherencia con las imágenes, ofreciendo al lector una información visual divertida.
David es un amante de la naturaleza igual que lo es su amigo Álvaro. David vive con sus dos papás y son los tres muy felices, van a ver el fútbol juntos y a comer a casa de la abuela Marta o a visitar a su tía Paula. Por la semana, David no tiene mucho tiempo de estar con la familia porque tiene que ir al cole, un día en clase de inglés con la profesora Lynsey hablaron de las familias y Mar, una amiga, le preguntó a David porque tenía dos papás. La profesora aprovechó esa pregunta para trabajar con los alumnos y alumnas los distintos tipos de familia que tenían cada uno de ellos y ellas: Iker vivía con su papá, mamá y su hermana pequeña, María que vivía con su tía y su abuela. Todos los niños y niñas de la clase hicieron su árbol genealógico propio y pudieron comprobar que cada familia tiene unos componentes distintos pero que todos los miembros que integren cada familia se quieren mucho y son felices. El final de la obra termina con una nota en grande, con letras grandes donde se puede leer: “ Soy un niño muy feliz, y no cambiaría mis papás por nada del mundo”.

Potencialidades educativas: Esta obra es un herramienta muy útil para poder trabajar con los más pequeños y pequeñas la diversidad familiar. Normalizar los distintos tipos de familia que existen hoy en día, fomentando la asertividad entre los más pequeños y `pequeñas. Enseña, desde el respeto que cada familia tiene distintos miembros y que todas son felices y se quieren mucho sin que importe quienes sean los integrantes del núcleo familiar.